ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๖
  6. /
  7. …
  8. /
  9. วิมานวัตถุ
  10. /
  11. ๑. ปิฐวรรค
  12. /
  13. ๑๓. สุณิสาวิมาน ที่ ๑

๑๓. สุณิสาวิมาน ที่ ๑

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๓ · บรรทัด ๓๒๒

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๑๓. ปฐมสุณิสาวิมานวณฺณนา

อภิกฺกนฺเตน วณฺเณนาติ ปฐมสุณิสาวิมานํ. ๑- ตสฺส กา อุปฺปตฺติ? สาวตฺถิยํ อญฺญตรสฺมึ เคเห เอกา กุลสุณฺหา เคหํ ปิณฺฑาย ปวิฏฺฐํ ขีณาสวตฺเถรํ ทิสฺวา สญฺชาตปีติโสมนสฺสา "อิทํ มยฺหํ อุตฺตมํ ปุญฺญกฺเขตฺตํ อุปฏฺฐิตนฺ"ติ อตฺตนา ลทฺธํ ปูวภาคํ อาทาย อาทเรน เถรสฺส อุปเนสิ, เถโร ตํ ปฏิคฺคเหตฺวา อนุโมทนํ กตฺวา คโต. สา อปรภาเค กาลํ กตฺวา ตาวตึสภวเน อุปฺปชฺชิ. เสสํ สพฺพํ เหฏฺฐา วุตฺตสทิสเมว. เตน วุตฺตํ:-

[๑๐๘]

"อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน ยา ตฺวํ ติฏฺฐสิ เทวเต

โอภาเสนฺตี ทิสา สพฺพา โอสธี วิย ตารกา.

[๑๐๙]

เกน เต'ตาทิโส วณฺโณ เกน เต อิธ มิชฺฌติ

อุปฺปชฺชนฺติ จ เต โภคา เย เกจิ มนโส ปิยา.

[๑๑๐]

ปุจฺฉามิ ตํ เทวิ มหานุภาเว

มนุสฺสภูตา กิมกาสิ ปุญฺญํ

เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาวา

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

[๑๑๑]

สา เทวตา อตฺตมนา โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิตา

ปญฺหํ ปุฏฺฐา วิยากาสิ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

[๑๑๒]

อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูตา

สุณิสา อโหสึ สสุรสฺส เคเห. ๒-

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. สุณิสาวิมานํ ๒ ก.,ม. ฆเร. เอวมุปริปิ

[๑๑๓]

อทฺทสํ วิรชํ ภิกฺขุํ วิปฺปสนฺนมนาวิลํ

ตสฺส อทาสหํ ๑- ปูวํ ปสนฺนา เสหิ ปาณิภิ

ภาคฑฺฒภาคํ ทตฺวาน โมทามิ นนฺทเน วเน.

[๑๑๔]

เตน เม'ตาทิโส วณฺโณ เตน เม อิธ มิชฺฌติ

อุปฺปชฺชนฺติ จ เม โภคา เย เกจิ มนโส ปิยา.

[๑๑๕]

อกฺขามิ เต ภิกฺขุ มหานุภาว

มนุสฺสภูตา ยมกาสิ ปุญฺญํ

เตนมฺหิ เอวญฺชลิตานุภาวา

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ.

#[๑๑๒] ตตฺถ สุณิสาติ ปุตฺตสฺส ภริยา. อิตฺถิยา หิ สามิกสฺส ปิตา "สสุโร"ติ วุจฺจติ, ตสฺส จ สา "สุณิสา"ติ. ตํ สนฺธายาห ๒- "สุณิสา อโหสึ สสุรสฺส เคเห"ติ.

#[๑๑๓] ภาคฑฺฒภาคนฺติ อตฺตนา ลทฺธปฏิวีสโต อุปฑฺฒภาคํ อทาสึ. ๓- โมทามิ นนฺทเน วเนติ เถเรน นนฺทนวเน ทิฏฺฐตาย อาห. เสสํ วุตฺตนยเมว.

ปฐมสุณิสาวิมานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๐ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้า๑๒. ปติพพตาวิมาน ที่ ๒กลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๖๑. ปิฐวรรคหัวข้อถัดไป๑๔. สุณิสาวิมาน ที่ ๒