๑. จูฬวัจจฉเถรคาถา

๒. ทุติยวรรค

หมวดที่ ๒

๑. จูฬวัจฉเถรคาถา

ภาษิตของพระจูฬวัจฉเถระ

ทราบว่า ท่านพระจูฬวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

ภิกษุที่มากด้วยความปราโมทย์ในธรรม

อันพระพุทธเจ้าทรงประกาศแล้ว

พึงบรรลุสันตบท ๑- อันเป็นธรรมเข้าไปสงบระงับสังขาร เป็นสุข

๒. มหาวัจฉเถรคาถา

ภาษิตของพระมหาวัจฉเถระ

ทราบว่า ท่านพระมหาวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

ภิกษุมีพลังปัญญา สมบูรณ์ด้วยศีลและข้อปฏิบัติ

มีจิตตั้งมั่น ยินดีในฌาน มีสติ

ฉันอาหารพออยู่ได้ ปราศจากราคะ ๒-

พึงรอเวลาเป็นที่ดับขันธปรินิพพานในพระศาสนานี้

@เชิงอรรถ :

@๑ นิพพาน (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๑/๘๔)

@๒ ความกำหนัดในกามคุณ (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๒/๘๖)