พระสุตตันตปิฎก · ๓. ตติยวรรค
๗. โลมสกังคิยเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๖๔ · บรรทัด ๕๑๓๕
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๖๔] เราจักเอาอุระแหวกป่าหญ้าแพรก หญ้าคา หญ้าดอกเลา แฝก หญ้าปล้อง หญ้ามุงกระต่าย พอกพูนวิเวก. ๘. ชัมพุคามิกปุตตเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับศีล
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๑๖๔ หน้าที่ ๒๑๑ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๓. ตติยวรรค
- ๑. นิโครธเถรคาถาข้อ ๑๕๘ · บรรทัด ๕๑๐๖
- ๒. จิตตกเถรคาถาข้อ ๑๕๙ · บรรทัด ๕๑๑๒
- ๓. โคสาลเถรคาถาข้อ ๑๖๐ · บรรทัด ๕๑๑๗
- ๔. สุคันธเถรคาถาข้อ ๑๖๑ · บรรทัด ๕๑๒๒
- ๕. นันทิยเถรคาถาข้อ ๑๖๒ · บรรทัด ๕๑๒๖
- ๖. อภัยเถรคาถาข้อ ๑๖๓ · บรรทัด ๕๑๓๐
- ๘. ชัมพุคามิกปุตตเถรคาถาข้อ ๑๖๕ · บรรทัด ๕๑๓๙
- ๙. หาริตเถรคาถาข้อ ๑๖๖ · บรรทัด ๕๑๔๔
- ๑๐. อุตติยเถรคาถาข้อ ๑๖๗ · บรรทัด ๕๑๔๙