พระสุตตันตปิฎก · ๓. ตติยวรรค

๑๐. อุตติยเถรคาถา

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๖๗ · บรรทัด ๕๑๔๙

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๑๖๗] เมื่ออาพาธบังเกิดขึ้นแก่เรา สติก็เกิดขึ้นแก่เราว่า อาพาธเกิดขึ้นแก่ เราแล้ว เวลานี้เป็นเวลาที่เราไม่ควรประมาท. _______________________ ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ ๑. พระนิโครธเถระ ๒. พระจิตตกเถระ ๓. พระโคสาลเถระ ๔. พระสุคันธเถระ ๕. พระนันทิยเถระ ๖. พระอภัยเถระ ๗. พระโลมสกังคิยเถระ ๘. พระชัมพุคามิกปุตตเถระ ๙. พระหาริตเถระ ๑๐. พระอุตติยเถระ. จบ ตติยวรรคที่ ๓. _______________________ เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๔ ว่าด้วยคาถาสุภาษิต ในเอกกนิบาต วรรคที่ ๔ ๑. คหุรตีริยเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับความอดทน

ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๑๖๗ หน้าที่ ๒๑๒ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๓. ตติยวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๖ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org