พระสุตตันตปิฎก · ๑. ปิฐวรรค

๑๗. เปสการิยวิมาน

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๗ · บรรทัด ๔๗๐

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๑๗] |๑๗.๑๕๓| อิทํ วิมานํ รุจิรํ ปภสฺสรํ เวฬุริยตฺถมฺภํ สตตํ สุนิมฺมลํ ๑- สุวณฺณรุกฺเขหิ สมนฺตโมตฺถตํ ฐานํ มมํ กมฺมวิปากสมฺภวํ |๑๗.๑๕๔| ตตฺรูปปนฺนา ปุริมจฺฉรา อิมา สตํ สหสฺสานิ สเกน กมฺมุนา ตุวํสิ อชฺฌูปคตา ยสสฺสินี โอภาสยํ ติฏฺฐสิ ปุพฺพเทวตา |๑๗.๑๕๕| สสี อธิคฺคยฺห ยถา วิโรจติ นกฺขตฺตราชาริว ตารกาคณํ ตเถว ตฺวํ อจฺฉราสงฺคณํ อิมํ ททฺทลฺลมานา ยสสา วิโรจสิ |๑๗.๑๕๖| กุโต นุ อาคมฺม อโนมทสฺสเน อุปปนฺนา ตฺวํ ภวนํ มมํ อิทํ พฺรหฺมํว เทวา ติทสา สหินฺทกา สพฺเพ น ตปฺปามเส ทสฺสเนน ตนฺติ ฯ |๑๗.๑๕๗| ยเมตํ สกฺก อนุปุจฺฉเส มมํ กุโต จุตา อิธ อาคตา ตุวํ พาราณสี นาม ปุรตฺถิ กาสินํ ตตฺถ ปุเร อโหสึ เปสการิกา ๒- @เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. ยุ. สุนิมฺมิตํ ฯ ๒ โป. ม. ยุ. เกสการิกา ฯ |๑๗.๑๕๘| พุทฺเธ จ ธมฺเม จ ปสนฺนมานสา สงฺเฆ จ เอกนฺตคตา อสํสยา อขณฺฑสิกฺขาปทา อาคตปฺผลา สมฺโพธิธมฺเม นิยตา อนามยาติ |๑๗.๑๕๙| ตนฺตฺยาภินนฺทามเส สฺวาคตญฺจ เต ธมฺเมน จ ตฺวํ ยสสา วิโรจสิ พุทฺเธ จ ธมฺเม จ ปสนฺนมานเส สงฺเฆ จ เอกนฺตคเต อสํสเย อขณฺฑสิกฺขาปเท อาคตปฺผเล สมฺโพธิธมฺเม นิยเต อนามเยติ ฯ เปสการิยวิมานํ สตฺตรสมํ ฯ อุทฺทานํ ปญฺจ ปีฐา ตโย นาวา ปทีปา ติลทกฺขิณา เทฺว ปตี เทฺว สุณิสา อุตฺตรา สิริมา เปสการิกา วคฺโค เตน ปวุจฺจตีติ ฯ อิตฺถีวิมาเน วคฺโค ปฐโม ฯ ทุติโย จิตฺตลตาวคฺโค

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๑๗ หน้าที่ ๒๕ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๑. ปิฐวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๖ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org