พระสุตตันตปิฎก · ๕. วรรคที่ ๕
๙. รามเณยยกเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๘๖ · บรรทัด ๕๒๖๖
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๘๖] ดูกรมาร บุคคลบางจำพวก ย่อมสะดุ้งกลัวเพราะเสียงคำรามของ ท่าน และเสียงร้องคำรามแห่งเทวดา แต่จิตของเราไม่หวั่นไหว เพราะเสียงเหล่านั้น เพราะจิตของเรายินดีในความเป็นผู้เดียว. ๑๐. วิมลเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับสมาธิจิต
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๑๘๖ หน้าที่ ๒๑๘ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๕. วรรคที่ ๕
- ๑. สิริวัฑฒเถรคาถาข้อ ๑๗๘ · บรรทัด ๕๒๒๖
- ๒. ขทิรวนิยเถรคาถาข้อ ๑๗๙ · บรรทัด ๕๒๓๒
- ๓. สุมังคลเถรคาถาข้อ ๑๘๐ · บรรทัด ๕๒๓๗
- ๔. สานุเถรคาถาข้อ ๑๘๑ · บรรทัด ๕๒๔๓
- ๕. รมนียวิหารีเถรคาถาข้อ ๑๘๒ · บรรทัด ๕๒๔๗
- ๖. สมิทธิเถรคาถาข้อ ๑๘๓ · บรรทัด ๕๒๕๒
- ๗. อุชชยเถรคาถาข้อ ๑๘๔ · บรรทัด ๕๒๕๗
- ๘. สัญชยเถรคาถาข้อ ๑๘๕ · บรรทัด ๕๒๖๒
- ๑๐. วิมลเถรคาถาข้อ ๑๘๗ · บรรทัด ๕๒๗๑