ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๖
  6. /
  7. …
  8. /
  9. เถรคาถา
  10. /
  11. เอกกนิบาต
  12. /
  13. ๕. วรรคที่ ๕
  14. /
  15. ๙. รามเณยยกเถรคาถา

๙. รามเณยยกเถรคาถา

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๘๖ · บรรทัด ๕๒๖๖

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๑๘๖. ๙. รามเณยฺยกตฺเถรคาถาวณฺณนา

จิหจิหาภินทิเตติ อายสฺมโต รามเณยฺยกตฺเถรสฺส คาถา. กา อุปฺปตฺติ?

อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิกาโร ตตฺถ ตตฺถ ภเว ปุญฺญานิ อุปจินนฺโต สิขิสฺส ภควโต กาเล กุลเคเห นิพฺพตฺติตฺวา วิญฺญุตํ ปตฺโต ภควนฺตํ ทิสฺวา ปสนฺนมานโส ปุปฺเผหิ ปูชํ อกาสิ. โส เตน ปุญฺญกมฺเมน เทวโลเก นิพฺพตฺโต อปราปรํ ปุญฺญานิ กตฺวา สุคตีสุเอว ปริวตฺเตนฺโต อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท สาวตฺถิยํ อิพฺภกุเล ๑- นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺโต เชตวนปฏิคฺคหเณ ๒- สญฺชาตปฺปสาโท ปพฺพชิตฺวา จริยานุกูลํ กมฺมฏฺฐานํ คเหตฺวา อรญฺเญ วิหรติ. ตสฺส อตฺตโน สมฺปตฺติยา ปพฺพชิตสารุปฺปาย จ ๓- ปฏิปตฺติยา ปาสาทิกภาวโต รามเณยฺยโกเตฺวว สมญฺญา อโหสิ. อเถกทิวสํ มาโร เถรํ ภึสาเปตุกาโม เภรวสทฺทํ อกาสิ. ตํ สุตฺวา เถโร ถิรปกติตาย เตน อสนฺตสนฺโต "มาโร อยนฺ"ติ ญตฺวา ตตฺถ อนาทรํ ทสฺเสนฺโต:-

๔- "จิหจิหาภินทิเต สิปฺปิกาภิรุเตหิ จ

น เม ตํ ผนฺทติ จิตฺตํ เอกตฺตนิรตํ หิ เม"ติ คาถํ อภาสิ. ๔-

@เชิงอรรถ: ๑ สี. อิทฺเธ กุเล ๒ สี. เชตวนปฏิคฺคหณกาเล ๓ ม. ปพฺพชิตสารุปฺปาเยว

@๔-๔ ฉ.ม. "จิหจิหาภินทิเต"ติ คาถํ อภาสิ

[๔๙]

ตตฺถ จิหจิหาภินทิเตติ จิหจิหาติ อภิณฺหํ ปวตฺตสทฺทตาย "จิหจิหา"ติ ลทฺธนามานํ วฏฺฏกานํ อภินาทนิมิตฺตํ, วิรวเหตูติ อตฺโถ. สิปฺปิกาภิรุเตหิ จาติ สิปฺปิกา วุจฺจนติ เทวกา ปรนามกา เคลญฺเญน ฉาตกิสทารกาการา สาขามิคา. "มหากลนฺทกา"ติ เกจิ. สิปฺปิกานํ อภิรุเตหิ มหาวิรเวหิ, เหตุมฺหิ เจตํ กรณวจนํ, ตํ เหตูติ อตฺโถ. น เม ตํ ผนฺทติ จิตฺตนฺติ มม จิตฺตํ น ผนฺทติ น จลติ. ๑- อิทํ วุตฺตํ โหติ:- อิมสฺมึ อรญฺเญ วิรวเหตุ สิปฺปิกาภิรุตเหตุ วิย ปาปิม ตว วิสฺสรกรณเหตุ มม จิตฺตํ กมฺมฏฺฐานโต น ปริปตตีติ. ตตฺถ การณมาห "เอกตฺตนิรตํ หิ เม"ติ. หิสทฺโท เหตุอตฺโถ, ยสฺมา มม จิตฺตํ คณสงฺคณิกํ ปหาย เอกตฺเต เอกีภาเว, พหิทฺธา วา วิกฺเขปํ ปหาย เอกตฺเต เอกคฺคตาย, เอกตฺเต เอกสภาเว วา นิพฺพาเน นิรตํ อภิรตํ, ตสฺมา กมฺมฏฺฐานโต น ผนฺทติ น ลวตีติ, ๒- อิมํ กิร คาถํ วทนฺโตเอว เถโร วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา อรหตฺตํ ปาปุณิ. เตน วุตฺตํ อปทาเน ๓- :-

"สุวณฺณวณฺโณ ภควา สตรํสี ปตาปวา

จงฺกมนํ สมารุโฬฺห เมตฺตจิตฺโต สิขีสโภ.

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน วนฺทิตฺวา ญาณมุตฺตมํ

มิเนลปุปฺผํ ปคฺคยฺห พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ๔- ผลํ.

เอกูนตึสกปฺปมฺหิ สุเมฆฆนนามโก ๕-

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ฯเปฯ กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺ"ติ.

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. น จวติ ๒ ฉ.ม. น จวตีติ ๓ ขุ.อป. ๓๒/๕/๒๗๘ มิเนลปุปฺผิยตฺเถราปทาน

@๔ สี. ปุปฺผปูชายิทํ ๕ สี. สุเมฆยสนามโก

อยเมว จ เถรสฺส อญฺญาพฺยากรณคาถา อโหสิ.

รามเณยฺยกตฺเถรคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๒ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้า๘. สัญชยเถรคาถากลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๖๕. วรรคที่ ๕หัวข้อถัดไป๑๐. วิมลเถรคาถา