๔. จัณฑาลิวิมาน

๔. จัณฑาลีวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่หญิงจัณฑาลผู้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า

(พระมหาโมคคัลลานเถระกล่าว ๒ คาถาว่า)

จัณฑาลี เธอจงถวายอภิวาทพระยุคลบาท

ของพระโคดมสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้มีพระยศ

พระองค์ผู้สูงสุดกว่าฤๅษีทั้งหลาย

ได้ประทับยืนอยู่เพื่ออนุเคราะห์เธอผู้เดียวเท่านั้น

เธอจงทำใจให้เลื่อมใสยิ่งในพระพุทธองค์ซึ่งเป็นพระอรหันต์ผู้คงที่

แล้วจงประคองอัญชลีถวายอภิวาทโดยเร็ว ชีวิตเธอเหลือน้อยแล้ว

(เพื่อจะแสดงประวัติของนางจัณฑาลีนั้นโดยตลอด พระสังคีติกาจารย์ทั้งหลาย จึงกล่าว ๒ คาถาว่า)

หญิงจัณฑาลผู้นี้ครองเรือนร่างเป็นวันสุดท้าย

ซึ่งพระมหาโมคคัลลานเถระผู้อบรมตนแล้ว ตักเตือนแล้ว

ได้ถวายอภิวาทพระยุคลบาทของพระโคดมสัมมาสัมพุทธเจ้า

แม่โคได้ขวิดนางตาย ขณะยืนประคองอัญชลี

นมัสการพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ส่องแสงสว่างในโลกมืด

(นางไปเกิดเป็นเทพธิดาอยู่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ วันนั้น นางได้มาหาพระ มหาโมคคัลลานเถระ นมัสการแล้วกราบเรียนว่า)

ข้าแต่ท่านผู้แกล้วกล้า ดิฉันบรรลุเทวฤทธิ์แล้ว

ขอเข้านมัสการใกล้ๆ ท่านผู้มีอานุภาพมาก ผู้สิ้นอาสวะ

ปราศจากกิเลสประดุจธุลี ไม่หวั่นไหว

นั่งเร้นอยู่ในป่าแต่เพียงผู้เดียว

(พระมหาโมคคัลลานเถระจึงถามนางว่า)

เทพธิดาผู้เลอโฉม เธอเป็นใคร มีผิวพรรณงามดั่งทอง

มีรัศมีเรืองรอง มียศมาก งามตระการมิใช่น้อย

มีหมู่เทพอัปสรแวดล้อมลงจากวิมานมาไหว้อาตมา

(เทพธิดานั้นถูกพระมหาเถระถามแล้วอย่างนี้จึงกล่าว ๔ คาถาว่า)

ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ดิฉันคือหญิงจัณฑาล

ซึ่งท่านผู้แกล้วกล้าให้ไปถวายอภิวาทพระยุคลบาท

ของพระโคดมอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระยศ

ครั้นถวายอภิวาทพระยุคลบาทแล้ว

ดิฉันได้จุติจากกำเนิดคนจัณฑาล

มาบังเกิดในวิมานซึ่งเจริญพร้อมมูลในสวนนันทวัน

นางเทพอัปสรหลายพันนาง พากันห้อมล้อมดิฉันอยู่

ดิฉันเป็นผู้ประเสริฐเลิศกว่าเทพอัปสรเหล่านั้น

โดยรัศมี บริวารยศและอายุ

ข้าแต่พระคุณเจ้าผู้เจริญ ดิฉันมีสติสัมปชัญญะ

สร้างคุณงามความดีไว้มาก

มาในโลก(นี้)เพื่อนมัสการพระคุณเจ้าผู้เป็นมุนี มีความกรุณา

(พระสังคีติกาจารย์กล่าวว่า)

เทพธิดาจัณฑาลีผู้กตัญญูกตเวที ครั้นกราบเรียนอย่างนี้แล้ว

จึงกราบลงแทบเท้าพระมหาโมคคัลลานะผู้อรหันต์แล้วหายไป ณ

ที่นั้นเอง

จัณฑาลีวิมานที่ ๔ จบ