พระสุตตันตปิฎก · ๑๒. วรรคที่ ๑๒
๗. ยสเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๕๔ · บรรทัด ๕๖๔๔
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๒๕๔] เราเป็นผู้ลูบไล้ดีแล้ว มีเครื่องนุ่งห่มอันงดงาม ประดับด้วยสรรพาภรณ์ ได้บรรลุวิชชา ๓ บำเพ็ญกิจพระพุทธศาสนาเสร็จแล้ว. ๘. กิมพิลเถรคาถา สุภาษิตไม่ให้ลืมตน
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๒๕๔ หน้าที่ ๒๓๘ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๑๒. วรรคที่ ๑๒
- ๑. เชนตเถรคาถาข้อ ๒๔๘ · บรรทัด ๕๖๑๕
- ๒. วัจฉโคตตเถรคาถาข้อ ๒๔๙ · บรรทัด ๕๖๒๒
- ๓. วนวัจฉเถรคาถาข้อ ๒๕๐ · บรรทัด ๕๖๒๖
- ๔. อธิมุตตเถรคาถาข้อ ๒๕๑ · บรรทัด ๕๖๓๐
- ๕. มหานามเถรคาถาข้อ ๒๕๒ · บรรทัด ๕๖๓๔
- ๖. ปาราปริยเถรคาถาข้อ ๒๕๓ · บรรทัด ๕๖๓๙
- ๘. กิมพิลเถรคาถาข้อ ๒๕๕ · บรรทัด ๕๖๔๘
- ๙. วัชชีปุตตเถรคาถาข้อ ๒๕๖ · บรรทัด ๕๖๕๒
- ๑๐. อิสิทัตตเถรคาถาข้อ ๒๕๗ · บรรทัด ๕๖๕๗