พระสุตตันตปิฎก · ๑๒. วรรคที่ ๑๒

๑๐. อิสิทัตตเถรคาถา

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๕๗ · บรรทัด ๕๖๕๗

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๒๕๗] เบญจขันธ์ข้าพระองค์กำหนดรู้แล้ว ตัดรากขาดแล้ว ตั้งอยู่ ข้าพระองค์ บรรลุถึงความสิ้นทุกข์แล้ว บรรลุความสิ้นอาสวะแล้ว. _____________________ ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ ๑. พระเชนตเถระ ๒. พระวัจฉโคตตเถระ ๓. พระวนวัจฉเถระ ๔. พระอธิมุตตเถระ ๕. พระมหานามเถระ ๖. พระปาราปริยเถระ ๗. พระยสเถระ ๘. พระกิมพิลเถระ ๙. พระวัชชีปุตตเถระ ๑๐. พระอิสิทัตตเถระ. จบ วรรคที่ ๑๒ รวมหัวข้อที่มีในเอกกนิบาต พระสังคีติกาจารย์ผู้หวังประโยชน์ส่วนใหญ่ ได้รวบรวมพระเถระผู้ทำกิจเสร็จแล้ว หาอาสวะมิได้ มีจำนวน ๑๒๐ องค์ไว้ในเอกกนิบาต. ________________________________ ทุกนิบาต เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ ว่าด้วยคาถาสุภาษิต ในทุกนิบาต วรรคที่ ๑ ๑. อุตตรเถรคาถา สุภาษิตชี้โทษของภพ

ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๒๕๗ หน้าที่ ๒๓๙ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๑๒. วรรคที่ ๑๒

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๖ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org