๙. สุทินนาวิมาน

๙. สุทินนาวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่นางสุทินนาอุบาสิกา

(พระมหาโมคคัลลานเถระเมื่อจะถามถึงบุพกรรมของเทพธิดานั้นจึงกล่าวคาถานี้ว่า)

เทพธิดา เธอมีผิวพรรณงามยิ่งนัก

เปล่งรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศสถิตอยู่ ดุจดาวประกายพรึก

[๒๕๙-๒๖๐] เพราะบุญอะไรผิวพรรณเธอจึงงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

ชาวกรุงราชคฤห์รู้จักดิฉันในนามว่า สุทินนา

ดิฉันเป็นอุบาสิกาอยู่ในกรุงราชคฤห์

เป็นผู้มีศรัทธา สมบูรณ์ด้วยศีล

และยินดีแจกจ่ายทานทุกเมื่อ

ดิฉันมีใจเลื่อมใสในพระอริยเจ้าผู้ปฏิบัติตรง

จึงได้ถวายเครื่องนุ่งห่ม อาหาร เสนาสนะ และเครื่องตามประทีป

ดิฉันเข้าจำอุโบสถศีลซึ่งประกอบด้วยองค์ ๘

ทุกวัน ๑๔ ค่ำ ๑๕ ค่ำและ ๘ ค่ำแห่งปักษ์

และตลอดปาฏิหาริยปักษ์

ดิฉันสำรวมระวังในศีลตลอดเวลา

และแจกจ่ายทานด้วยความเคารพ

จึงได้ครอบครองวิมานนี้

ดิฉันงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ เว้นไกลจากการลักขโมย

การประพฤตินอกใจสามี สำรวมระวังจากการพูดเท็จ

และการดื่มน้ำเมา

ดิฉันยินดีในศีล ๕ ฉลาดในอริยสัจ

เป็นอุบาสิกาของพระผู้มีพระภาคทรงพระนามว่า โคดม

ผู้มีพระจักษุ มีพระยศ

[๒๖๘-๒๖๙] เพราะบุญนั้นผิวพรรณดิฉันจึงงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

สุทินนาวิมานที่ ๙ จบ