ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๖
  6. /
  7. …
  8. /
  9. วิมานวัตถุ
  10. /
  11. ๒. จิตตลดาวรรค
  12. /
  13. ๑๐. ภิกษาทายิกาวิมาน ที่ ๑

๑๐. ภิกษาทายิกาวิมาน ที่ ๑

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๗ · บรรทัด ๗๘๐

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๒๗. ๑๐. ปฐมภิกฺขาทายิกาวิมานวณฺณนา

อภิกฺกนฺเตน วณฺเณนาติ ปฐมภิกฺขาทายิกาวิมานํ. ๓- ตสฺส กา อุปฺปตฺติ? ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน. เตน จ สมเยน อุตฺตรมธุรายํ อญฺญตรา อิตฺถี ขีณายุกา

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. สุนิทฺทา..., สี. สุนนฺทา....

@๒ สี. สุนนฺทาติ, ฉ.ม. สุนิทฺทาติ ๒ ฉ.ม. ภิกฺขาทายิกาวิมานํ โหติ อปาเย อุปฺปชฺชนารหา. ภควา ปุจฺจูสเวลายํ มหากรุณาสมาปตฺติโต วุฏฺฐาย โลกํ โวโลเกนฺโต ตํ อิตฺถึ อปาเย อุปฺปชฺชนารหํ ทิสฺวา มหากรุณาย สญฺโจทิตมานโส ตํ สุคติยํ ปติฏฺฐาเปตฺกาโม เอโก อทุติโย มธุรํ อคมาสิ. คนฺตฺวา ปุพฺพณฺหสมยํ นิวาเสตฺวา ปตฺตจีวรํ อาทาย พหินครํ ปิณฺฑาย ปาวิสิ. เตน สมเยน สา อิตฺถี เคเห อาหารํ สมฺปาเทตฺวา เอกมนฺเต ปฏิสาเมตฺวา ฆฏํ คเหตฺวา อุทกติตฺถํ คนฺตฺวา นฺหายิตฺวา ฆเฏน อุทกํ คเหตฺวา อตฺตโน เคหํ คจฺฉนฺตี อนฺตรามคฺเค ภควนฺตํ ปสฺสิตฺวา "อปิ ภนฺเต ปิณฺโฑ ลทฺโธ"ติ วตฺวา "ลภิสฺสามี"ติ จ ภควตา วุตฺเต อลทฺธภาวํ ญตฺวา ฆฏํ ฐเปตฺวา ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา "อหํ ภนฺเต ปิณฺฑปาตํ ทสฺสามิ, อธิวาเสถา"ติ อาห. อธิวาเสสิ ภควา ตุณฺหีภาเวน. สา ภควโต อธิวาสนํ วิทิตฺวา ปฐมตรํ คนฺตฺวา สิตฺตสมฺมฏฺเฐ ปเทเส อาสนํ ปญฺญาเปตฺวา ภควโต ปเวสนํ อุทิกฺขมานา อฏฺฐาสิ. ภควา เคหํ ปวิสิตฺวา ปญฺญตฺเต อาสเน นิสีทิ. อถ สา ภควนฺตํ โภเชสิ, ภควา กตภตฺตกิจฺโจ โอนีตปตฺตปาณี ตสฺสา อนุโมทนํ กตฺวา ปกฺกามิ. สา อนุโมทนํ สุตฺวา อนปฺปกํ ปีติโสมนสฺสํ ปฏิสํเวเทนฺตี ยาว จกฺขุปถสมติกฺกมา พุทฺธารมฺมณํ ปีตึ อวิชหนฺตี นมสฺสมานา อฏฺฐาสิ.

สา กติปยทิวสาติกฺกเมเนว กาลํ กตฺวา ตาวตึสภวเน นิพฺพตฺติ, อจฺฉราสหสฺสญฺจสฺสา ปริวาโร อโหสิ. ตํ อายสฺมา มหาโมคฺคลฺลาโน ๑-:-

[๒๗๐]

"อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน ฯเปฯ โอสธี วิย ตารกา.

[๒๗๑]

เกน เต'ตาทิโส วณฺโณ ฯเปฯ

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ คาถาหิ ปุจฺฉิ.

@เชิงอรรถ: ๑ สี. อถายสฺมา มหาโมคฺคลฺลาโน เทวจาริกํ จรนฺโต ตํ เทวตํ มหติยา เทวิทฺธิยา

@มหนฺเตน เทวตานุภาเวน พุทฺธญาเณนปิ ปริจฺฉินฺทิตุมสกฺกุเณยฺยํ

@ทิพฺพวิภูติมนุภวนฺตึ ทิสฺวา อิมาหิ คาถาหิ ตาย กตปุญฺญกมฺมํ ปุจฺฉิ.

[๒๗๓]

สา เทวตา อตฺตมนา ฯเปฯ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

[๒๗๔]

"อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูตา

ปุริมาย ชาติยา มนุสฺสโลเก.

[๒๗๕]

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ วิปฺปสนฺนมนาวิลํ

ตสฺส อทาสหํ ภิกฺขํ ปสนฺนา เสหิ ปาณิภิ.

[๒๗๖]

เตน เม'ตาทิโส วณฺโณ ฯเปฯ

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ เทวตา พฺยากาสิ. เสสํ สพฺพํ เหฏฺฐา วุตฺตนยตฺตา อุตฺตานตฺถเมว.

ปฐมภิกฺขาทายิกาวิมานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๐ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้า๙. สุทินนาวิมานกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๖๒. จิตตลดาวรรคหัวข้อถัดไป๑๑. ภิกษาทายิกาวิมาน ที่ ๒