๙. ภารทวาชเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๘๖ · บรรทัด ๕๘๖๙
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๒๘๖. ๙. ภารทฺวาชตฺเถรคาถาวณฺณนา
นทนฺติ เอวํ สปฺปญฺญาติ อายสฺมโต ภารทฺวาชตฺเถรสฺส คาถา. กา อุปฺปตฺติ?
อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิกาโร ตตฺถ ตตฺถ ภเว ปุญฺญานิ อุปจินนฺโต อิโต เอกตึเส กปฺเป กุลเคเห นิพฺพตฺติตฺวา วิญฺญุตํ ปตฺโต เอกทิวสํ สุมนํ นาม ปจฺเจกพุทฺธํ ปิณฺฑาย จรนฺตํ ทิสฺวา ปสนฺนมานโส ปริปกฺกํ ๓- วลฺลิการผลํ อทาสิ. โส เตน ปุญฺญกมฺเมน เทวมนุสฺเสสุ สํสรนฺโต อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท ราชคเห พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติตฺวา โคตฺตนาเมน ภารทฺวาโชเตฺวว ปญฺญายิตฺถ. โส วยปฺปตฺโต ฆราวาสํ วสนฺโต เอกปุตฺตํ ลภิ. ตสฺส "กณฺหทินฺโน"ติ ๔- นามํ อกาสิ. ตสฺส วิญฺญุตํ ปตฺตกาเล "ตาต อสุกสฺส นาม อาจริยสฺส สนฺติเก สิปฺปํ สิกฺขิตฺวา เอหี"ติ ตํ ตกฺกสิลํ เปเสสิ. โส คจฺฉนฺโต อนฺตรามคฺเค สตฺถุ สาวกํ อญฺญตรํ มหาเถรํ กลฺยาณมิตฺตํ ลภิตฺวา ตสฺส สนฺติเก ธมฺมํ สุตฺวา ปฏิลทฺธสทฺโธ ปพฺพชิตฺวา
@เชิงอรรถ: ๑ สี. ยสฺส ๒ อิ. โส สทตฺโถ ๓ สี. สุปริปกฺกํ ๔ สี. กณฺหาทินฺโนติ กตปุพฺพกิจฺโจ วิปสฺสนาย กมฺมํ กโรนฺโต น จิรสฺเสว อรหตฺตํ ปาปุณิ. เตน วุตฺตํ อปทาเน ๑- :-
"สุมโน นาม สมฺพุทฺโธ ตกฺกรายํ วสี ตทา
วลฺลิการผลํ คยฺห สยมฺภุสฺส อทาสหํ.
เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ผลํ อททึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ผลทานสฺสิทํ ผลํ.
กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ฯเปฯ กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺ"ติ.
อถสฺส ปิตา ภารทฺวาโช เวฬุวเน วิหรนฺตํ ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา ธมฺมํ สุตฺวา ปพฺพชิตฺวา น จิรสฺเสว อรหตฺตํ สจฺฉากาสิ. อถ ปุตฺโต สตฺถารํ วนฺทิตุํ ราชคหํ อาคโต สตฺถุ สนฺติเก นิสินฺนํ ปิตรํ ทิสฺวา ตุฏฺฐจิตฺโต "ปิตาปิ โข เม ปพฺพชิโต, กึ นุ โข เตน ๒- ปพฺพชฺชากิจฺจํ มตฺถกํ ปาปิตนฺ"ติ วีมํสนฺโต ขีณาสวภาวํ ญตฺวา ตํ สีหนาทํ นทาเปตุกาโม "สาธุ โข ตุเมฺหหิ กตํ ปพฺพชนฺเตหิ, ปพฺพชฺชากิจฺจํ ปน มตฺถกํ ๓- ปาปิตนฺ"ติ ปุจฺฉิ. ภารทฺวาโช ปุตฺตสฺส อธิคมํ ทีเปนฺโต:-
"นทนฺติ เอวํ สปฺปญฺญา สีหาว คิริคพฺภเร
วีรา ๔- วิชิตสงฺคามา เชตฺวา มารํ สวาหนํ.
สตฺถา จ ปริจิณฺโณ เม ธมฺโม สํโฆ จ ปูชิโต
อหญฺจ วิตฺโต สุมโน ปุตฺตํ ทิสฺวา อนาสวนฺ"ติ คาถาทฺวยํ อภาสิ.
ตตฺถ นทนฺตีติ ยถาภุจฺจคุณาภิพฺยาหารวเสน ๕- อภีตนาทํ นทนฺติ คชฺชนฺติ. เอวนฺติ อิทานิ วตฺตพฺพาการทสฺสนํ. สปฺปญฺญาติ อคฺคมคฺคปญฺญาธิคเมน
@เชิงอรรถ: ๑ ขุ.อป. ๓๓/๖๘/๙๕ วลฺลิการผลทายกตฺเถราปทาน (สฺยา) ๒ ม. อเนน
@๓ อิ. กึ มตฺถกํ ๔ ปาลิ. ธีรา ๕ สี. ยถาภุจฺจพุทฺธคุณา..... สพฺพปญฺญาธิคเมน สพฺพปญฺญาเวปุลฺลปฺปตฺตา. วีราติ จตุพฺพิธสมฺมปฺปธานวิริย- สมฺปนฺนตาย วีรา, ตโตเอว อนวเสสสงฺกิเลสปกฺขนิมฺมถเนน สวาหนํ กิเลสมารํ อภิสงฺขารมารํ เทวปุตฺตมารญฺจ เชตฺวา ๑- สพฺพโส วิชิตสงฺคามา นทนฺติ สปฺปญฺญาติ สมฺพนฺโธ.
เอวํ วิเชตพฺพวิชเยน สีหนาทํ ทสฺเสตฺวา อิทานิ อาราเธตพฺพสมาราธเนน อิจฺฉิตพฺพสิทฺธิยา จ ตํ ทสฺเสตุํ "สตฺถา จ ปริจิณฺโณ เม"ติ ทุติยํ คาถมาห. ตตฺถ สตฺถา จ ปริจิณฺโณ เมติ มม สตฺถา สมฺมาสมฺพุทฺโธ ยถานุสิฏฺฐํ โอวาทานุสาสนีกรเณน ๒- มยา ปริจิณฺโณ ๓- อุปาสิโต, น ธมฺมาธิกรณํ วิโสสิโตติ อธิปฺปาโย. ธมฺโม สํโฆ จ ปูชิโตติ นววิโธปิ โลกุตฺตรธมฺโม, ยถาปฏิปตฺติยาคต- มคฺคานุปตฺติยา สีลทิฏฺฐิสามญฺญคมเนน อริยสํโฆ จ มยา ปูชิโต มานิโต. อหญฺจ วิตฺโต สุมโน, ปุตฺตํ ทิสฺวา อนาสวนฺติ มม ปุตฺตํ อนาสวํ สพฺพโส ขีณาสวํ ทิสฺวา ทสฺสนเหตุ อหมฺปิ วิตฺโต นิรามิสาย ปีติยา ตุฏฺโฐ, ตโตเยว นิรามิเสน โสมนสฺเสน สุมโน ชาโตติ อตฺโถ.
ภารทฺวาชตฺเถรคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด