พระสุตตันตปิฎก · ๓. วรรคที่ ๓

๑๐. กัณหทินนเถรคาถา

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๘๗ · บรรทัด ๕๘๗๕

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๒๘๗] |๒๘๗.๑๗๙| ๑๐ อุปาสิตา สปฺปุริสา สุตา ธมฺมา อภิณฺหโส สุตฺวาน ปฏิปชฺชิสฺสํ อญฺชสํ อมโตคธํ ฯ |๒๘๗.๑๘๐| ภวราคหตสฺส เม สโต ภวราโค ปุน เม น วิชฺชติ น จาหุ น จ เม ภวิสฺสติ น จ เม เอตรหิปิ ๔- วิชฺชตีติ ฯ กณฺหทินฺโน เถโร ฯ อุทฺทานํ อุตฺตโร ภทฺทชิ เถโร โสภิโต วลฺลิโย อิสิ วีตโสโก จ โส เถโร ปุณฺณมาโส จ นนฺทโก ภารโต ๕- ภารทฺวาโช จ กณฺหทินฺโน มหามุนีติ ฯ วคฺโค ตติโย ฯ ---------------

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๒๘๗ หน้าที่ ๒๙๖ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๓. วรรคที่ ๓

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๖ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org