พระสุตตันตปิฎก · ๔. วรรคที่ ๔

๘. นิสภเถรคาถา

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๙๕ · บรรทัด ๕๙๔๘

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๒๙๕] วิญญูชนละเบญจกามคุณอันน่ารัก น่ารื่นรมย์ใจแล้ว ออกบวชด้วยศรัทธา แล้วพึงทำที่สุดแห่งทุกข์ได้ เราไม่อยากตาย ไม่อยากมีชีวิตอยู่ และเรา มีสติสัมปชัญญะรอเวลาอันควรเท่านั้น. ๙. อุสภเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับความฝัน

ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๒๙๕ หน้าที่ ๒๕๓ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๔. วรรคที่ ๔

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๖ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org