๑. อุฬารวิมาน

๓. ปาริจฉัตตกวรรค

หมวดว่าด้วยดอกปาริชาต

๑. อุฬารวิมาน

ว่าด้วยวิมานอันโอฬาร

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพธิดานั้นด้วยคาถาเหล่านี้ว่า)

เธอมีบริวารยศอันยิ่งใหญ่ ผิวพรรณเรืองรอง

ส่องสว่างไปทั่วทุกทิศ เหล่าเทพนารีและเหล่าเทพบุตร

แต่งองค์ทรงเครื่องพากันฟ้อนรำขับร้องอยู่

ให้ความบันเทิงใจ แวดล้อมหวังบำเรอเธออยู่

เทพธิดาผู้มีโฉมชวนพิศ วิมานเหล่านี้ของเธอล้วนเป็นวิมานทองคำ

ทั้งเธอก็เป็นใหญ่กว่าเทพเหล่านั้น ปรารถนาทุกสิ่งก็สำเร็จสิ้น

เธอเกิดมาดี มีอานุภาพยิ่งใหญ่ ร่าเริงบันเทิงใจอยู่ในหมู่เทพ

เทพธิดา อาตมาถามแล้ว ขอเธอจงบอกเถิดว่า

นี้เป็นผลของกรรมอันใดเล่า

(เทพธิดาตอบว่า)

ชาติก่อนดิฉันเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์ในมนุษยโลก

เป็นลูกสะใภ้อยู่ในตระกูลทุศีล

เมื่อคนในตระกูลมีพ่อผัวแม่ผัวเป็นผู้ไม่มีศรัทธา เป็นคนตระหนี่

ดิฉันกลับเป็นผู้มีศรัทธา สมบูรณ์ด้วยศีล

ยินดีแจกจ่ายทานโดยเคารพทุกเมื่อ

ได้ถวายขนมเบื้องแด่พระคุณเจ้าซึ่งกำลังเที่ยวบิณฑบาตอยู่

ครั้งนั้น ดิฉันบอกแม่ผัวว่า สมณะมาถึงที่นี้แล้ว

ดิฉันเลื่อมใส ได้ถวายขนมเบื้องแด่ท่านด้วยมือทั้งสองของตน

แม่ผัวด่าดิฉันว่า เธอเป็นหญิงหัวดื้อ

ทำไมเธอไม่คิดจะปรึกษาฉันเสียก่อนว่า จะถวายสมณะเล่า

เพราะเหตุนี้แหละ แม่ผัวจึงเกรี้ยวกราด

แล้วเอาสากตีดิฉันถูกจงอยบ่า

ได้ทำร้ายดิฉัน ดิฉันจึงไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้นาน

เพราะชีวิตสลายลง ดิฉันพ้นจากทุกข์นั้นมา

ได้จุติจากอัตภาพนั้นมาจึงเกิดร่วมกับหมู่เทพชั้นไตรทศ

เพราะบุญนั้นผิวพรรณดิฉันจึงงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีร่างกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

อุฬารวิมานที่ ๑ จบ