พระสุตตันตปิฎก · ติกนิบาต

๑. อังคณิกภารทวาชเถรคาถา

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๐๗ · บรรทัด ๖๐๕๔

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๓๐๗] |๓๐๗.๒๑๙| ๑ อโยนิสุทฺธิมเนฺวสํ อคฺคึ ปริจรึ วเน สุทฺธิมคฺคํ อชานนฺโต อกาสึ อปรํ ๑- ตปํ ฯ |๓๐๗.๒๒๐| ตํ สุเขน สุขํ ลทฺธํ ปสฺส ธมฺมสุธมฺมตํ ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๓๐๗.๒๒๑| พฺรหฺมพนฺธุ ปุเร อาสึ อิทานิ โขมฺหิ พฺราหฺมโณ เตวิชฺโช นฺหาตโก จมฺหิ โสตฺถิโย จมฺหิ เวทคูติ ฯ องฺคณิกภารทฺวาโช เถโร ฯ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๐๗ หน้าที่ ๓๐๔ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นในติกนิบาต

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๖ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org