พระสุตตันตปิฎก · จตุกกนิบาต

๕. ชัมพุกเถรคาถา

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๒๗ · บรรทัด ๖๒๔๑

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๓๒๗] |๓๒๗.๒๘๓| ๕ ปญฺจปญฺญาส วสฺสานิ รโชชลฺลมธารยึ ภุญฺชนฺโต มาสิกภตฺตํ เกสมสฺสุํ อโลจยึ ฯ |๓๒๗.๒๘๔| เอกปาเทน อฏฺฐาสึ อาสนํ ปริวชฺชยึ สุกฺขคูถานิ จ ขาทึ อุทฺเทสญฺจ น สาทิยึ ฯ |๓๒๗.๒๘๕| เอตาทิสํ กริตฺวาน พหุํ ทุคฺคติคามินํ วุยฺหมาโน มโหเฆน พุทฺธํ สรณมาคมํ ฯ |๓๒๗.๒๘๖| สรณคมนํ ปสฺส ปสฺส ธมฺมสุธมฺมตํ ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ ชมฺพุโก เถโร ฯ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๒๗ หน้าที่ ๓๑๒ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นในจตุกกนิบาต

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๖ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org