๑๐. สุมนเถรคาถา

[๓๕๖] |๓๕๖.๔๒๙| ๑๐ ยทา นโว ปพฺพชิโต ชาติยา สตฺตวสฺสิโก อิทฺธิยา อภิโภตฺวาน ปนฺนคินฺทํ มหิทฺธิกํ |๓๕๖.๔๓๐| อุปชฺฌายสฺส อุทกํ อโนตตฺตา มหาสรา อาหรามิ ตโต ทิสฺวา มํ สตฺถา เอตทพฺรวิ |๓๕๖.๔๓๑| สารีปุตฺต อิมํ ปสฺส อาคจฺฉนฺตํ กุมารกํ อุทกุมฺภกมาทาย อชฺฌตฺตํ สุสมาหิตํ ฯ |๓๕๖.๔๓๒| ปาสาทิเกน วตฺเตน กลฺยาณอิริยาปโถ สามเณโรนุรุทฺธสฺส อิทฺธิยา จ วิสารโท |๓๕๖.๔๓๓| อาชานิเยน อาชญฺโญ สาธุนา สาธุการิโต วินีโต อนุรุทฺเธน กตกิจฺเจน สิกฺขิโต |๓๕๖.๔๓๔| โส ปตฺวา ปรมํ สนฺตึ สจฺฉิกตฺวา อกุปฺปตํ สามเณโร ส สุมโน มา มํ ชญฺญาติ อิจฺฉตีติ ฯ สุมโน เถโร ฯ