๑๒. พรหมทัตตเถรคาถา

[๓๕๘] |๓๕๘.๔๔๑| ๑๒ อกฺโกธสฺส กุโต โกโธ ทนฺตสฺส สมชีวิโน สมฺมทญฺญา วิมุตฺตสฺส อุปสนฺตสฺส ตาทิโน ฯ |๓๕๘.๔๔๒| ตสฺเสว เตน ปาปิโย โย กุทฺธํ ปฏิกุชฺฌติ กุทฺธํ อปฺปฏิกุชฺฌนฺโต สงฺคามํ เชติ ทุชฺชยํ ฯ |๓๕๘.๔๔๓| อุภินฺนมตฺถํ จรติ อตฺตโน จ ปรสฺส จ ปรํ สงฺกุปิตํ ญตฺวา โย สโต อุปสมฺมติ ฯ |๓๕๘.๔๔๔| อุภินฺนํ ติกิจฺฉนฺตานํ ๒- อตฺตโน จ ปรสฺส จ ชนา มญฺญนฺติ พาลาติ ๓- เย ธมฺมสฺส อโกวิทา ฯ |๓๕๘.๔๔๕| อุปฺปชฺชเต สเจ โกโธ อาวชฺชํ กกจูปมํ อุปฺปชฺเช เจ รเส ตณฺหา ปุตฺตมํสูปมํ สรํ ฯ |๓๕๘.๔๔๖| สเจ ธาวติ จิตฺตํ ๔- เต กาเมสุ จ ภเวสุ จ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. วิชฺชึสุ ฯ ๒ ยุ. ติกิจฺฉนฺตนฺตํ ฯ ๓ ยุ. พาโลติ ฯ @ ๔ ยุ. สเจ ธาวติ เต จิตํ ฯ ขิปฺปํ นิคฺคยฺห สติยา กิฏฺฐาทํ วิย ทุปฺปสุนฺติ ฯ พฺรหฺมทตฺโต เถโร ฯ