๙. วิสาลักขิวิมาน

๙. วิสาลักขิวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่นางสุนันทาอุบาสิกาผู้มีตาโต

(สมเด็จอมรินทราธิราชตรัสถามสุนันทาเทพธิดาว่า)

เทพธิดาผู้มีดวงตาโต ๑- เธอมีหมู่นางอัปสรแวดล้อม มีชื่อว่าอะไร

มาเที่ยวเดินชมอยู่รอบๆ สวนจิตรลดาอันน่ารื่นรมย์

ในเวลาที่เหล่าเทวดาชั้นดาวดึงส์ล้วนทรงม้า ทรงรถ

ประดับเครื่องทรงวิจิตรงดงาม พากันมา ณ ที่นี้

เข้าไปชมสวนจิตรลดานี้

@เชิงอรรถ :

@๑ คำว่า วิสาลกฺขิ เทพธิดาผู้มีดวงตาโตนี้ อรรถกถาแก้เป็นอาลปนภัตติ (ขุ.วิ.อ. ๖๖๖/๑๙๒)

แต่เมื่อเธอมาถึงที่นี่เที่ยวชมสวนอยู่

กายเธองามกระทั่งความงามของสวนไม่ปรากฏ

เพราะเหตุอะไรรูปกายเธอจึงงามเช่นนี้

เทพธิดา เราถามแล้ว ขอเธอจงบอกเถิดว่า

นี้เป็นผลของกรรมอันใดเล่า

(สุนันทาเทพธิดาผู้เป็นอัครชายาทูลตอบว่า)

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมเทพ ผู้ทรงบำเพ็ญทานมาแต่ปางก่อน

ขอพระองค์โปรดสดับกรรมอันเป็นเหตุให้ดิฉันมีรูปงาม

บังเกิดในเทวโลก มีฤทธิ์และอานุภาพ

หม่อมฉันเป็นอุบาสิกามีนามว่าสุนันทา

อยู่ในกรุงราชคฤห์ อันน่ารื่นรมย์

เป็นผู้มีศรัทธา สมบูรณ์ด้วยศีล ยินดีแจกจ่ายทานเป็นนิตย์

หม่อมฉันมีจิตเลื่อมใสในเหล่าภิกษุผู้ปฏิบัติตรง

จึงได้ถวายผ้านุ่งผ้าห่ม ภัตตาหาร เสนาสนะ

และเครื่องตามประทีป

ทั้งได้เข้าจำอุโบสถศีลซึ่งประกอบด้วยองค์ ๘

ทุกวัน ๑๔ ค่ำ ๑๕ ค่ำ และ ๘ ค่ำแห่งปักษ์

และตลอดปาฏิหาริยปักษ์

สำรวมระวังในศีลตลอดเวลา

และแจกจ่ายทานด้วยความเคารพ

จึงได้ครอบครองวิมานนี้

หม่อมฉันงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ การลักขโมย

การประพฤตินอกใจสามี

สำรวมระวังจากการพูดเท็จ และจากการดื่มน้ำเมา

หม่อมฉันยินดีในศีล ๕ ฉลาดในอริยสัจ

เป็นอุบาสิกาของพระผู้มีพระภาคทรงพระนามว่า โคดม

ผู้มีพระจักษุ มีพระยศ

หม่อมฉันใช้ดอกไม้ทั้งหมดที่หญิงรับใช้นำมาจากตระกูลญาติเนือง

นิตย์นั้นเองบูชาที่พระสถูปของพระผู้มีพระภาค

อนึ่ง ในวันอุโบสถ หม่อมฉันมีจิตเลื่อมใส

ได้ถือมาลัยของหอมและเครื่องลูบไล้

ไปบูชาที่พระสถูปของพระผู้มีพระภาคนั้นด้วยมือทั้งสองของตน

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมเทพ

เพราะกรรมที่หม่อมฉันใช้มาลัยบูชาพระสถูป ๑-

หม่อมฉันจึงมีรูปงาม บังเกิดในเทวโลก มีฤทธิ์และอานุภาพเช่นนี้

อนึ่ง การที่หม่อมฉันรักษาศีลเป็นปกติ

จะอำนวยผลเพียงเท่านั้นก็หามิได้

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมเทพ หม่อมฉันมีความหวังว่า

อย่างไรเสีย เราพึงได้เป็นพระสกทาคามี

วิสาลักขิวิมานที่ ๙ จบ

๑๐. ปาริจฉัตตกวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่หญิงผู้ใช้มาลัยดอกอโศก

บูชาพระพุทธเจ้า

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

เทพธิดา เธอนำดอกไม้สวรรค์ชื่อปาริจฉัตตกะ

หอมหวน น่ารื่นรมย์

มาร้อยเป็นมาลัยทิพย์ ขับร้องรื่นเริงบันเทิงอยู่

เมื่อเธอนั้นกำลังฟ้อนรำอยู่ เสียงทิพย์น่าฟัง น่ารื่นรมย์ใจ

ย่อมเปล่งออกจากอวัยวะน้อยใหญ่ทุกส่วนสัดของเธอ

@เชิงอรรถ :

@๑ ของพระผู้มีพระภาค (ขุ.วิ.อ. ๖๗๘/๑๙๔)