๔. ดิสสาเถรี
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๔๐๕ · บรรทัด ๘๙๐๒
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๔๐๕. ๔. ติสฺสาเถรีคาถาวณฺณนา
ติสฺเส สิกฺขสฺสุ สิกฺขายาติอาทิกา ติสฺสาย สิกฺขมานาย คาถา.
อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิการา ตตฺถ ตตฺถ ภเว วิวฏฺฏูปนิสฺสยํ กุสลํ อุปจินิตฺวา สมฺภตกุสลปจฺจยา ๒- อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท กปิลวตฺถุสฺมึ สกฺยราชกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺตา โพธิสตฺตสฺส โอโรธภูตา ปจฺฉา มหาปชาปติโคตมิยา สทฺธึ นิกฺขมิตฺวา ปพฺพชิตฺวา วิปสฺสนาย กมฺมํ กโรติ. ตสฺสา สตฺถา เหฏฺฐา วุตฺตนเยเนว โอภาสํ วิสฺสชฺเชตฺวา:-
"ติสฺเส สิกฺขสฺสุ สิกฺขาย มา ตํ โยคา อุปจฺจคุํ
สพฺพโยควิสํยุตฺตา จร โลเก อนาสวา"ติ คาถํ อภาสิ.
ตตฺถ ติสฺเสติ ตสฺสา อาลปนํ. สิกฺขสฺสุ สิกฺขายาติ อธิสีลสิกฺขาทิกาย ติวิธาย สิกฺขาย สิกฺข, มคฺคสมฺปยุตฺตา ติสฺโส สิกฺขาโย สมฺปาเทหีติ อตฺโถ. อิทานิ ตาสํ สมฺปาทเน การณมาห "มา ตํ โยคา อุปจฺจคุนฺ"ติ มนุสฺสตฺตํ, อินฺทฺริยาเวกลฺลํ,
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. ปุปฺผปูชายิทํ ๒ สี. กุสลสญฺจยา พุทฺธุปฺปาโท, สทฺธาปฏิลาโภติ อิเม โยคา สมยา ทุลฺลภกฺขณา ตํ มา อติกฺกมุํ. กามโยคาทโยเอว วา จตฺตาโร โยคา ตํ มา อุปจฺจคุํ มา อภิภเวยฺยุํ. สพฺพโยค- วิสํยุตฺตาติ สพฺเพหิ กามโยคาทีหิ โยเคหิ วิมุตฺตา ตโต เอว อนาสวา หุตฺวา โลเก จร, ทิฏฺฐธมฺมสุขวิหาเรน ๑- วิหราหีติ อตฺโถ.
สา ตํ คาถํ สุตฺวา วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา อรหตฺตํ ปาปุณีติอาทินโย เหฏฺฐา วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺโพ.
ติสฺสาเถรีคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด