อุบลวัณณาเถรีคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๔๖๕ · บรรทัด ๙๕๓๖
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๔๖๕] |๔๖๕.๒๒๔| ๑ อุโภ มาตา จ ธีตา จ มยํ อาสุํ สปตฺติโย ตสฺสา เม อหุ สํเวโค อพฺภูโต ๓- โลมหํสโน ฯ |๔๖๕.๒๒๕| ธิรตฺถุ กามา อสุจี ทุคฺคนฺธา พหุกณฺฏกา ยตฺถ มาตา จ ธีตา จ สภริยา มยํ อหุํ ฯ |๔๖๕.๒๒๖| กาเมสฺวาทีนวํ ทิสฺวา เนกฺขมฺมํ ทฏฺฐุ เขมโต สา ปพฺพชึ ราชคเห อคารสฺมา อนคาริยํ ฯ |๔๖๕.๒๒๗| ปุพฺเพนิวาสํ ชานามิ ทิพฺพจกฺขุํ วิโสธิตํ เจโตปริยญาณญฺจ ๔- โสตธาตุ วิโสธิตา ฯ |๔๖๕.๒๒๘| อิทฺธิปิ เม สจฺฉิกตา ปตฺโต เม อาสวกฺขโย ฉ เม ๕- อภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. อเปกฺขิหํ ฯ ๒ ม. กตํ หิ ฯ ๓ ม. ยุ. อพฺภุโต ฯ ๔ ม. เจโต ปริจฺจญาณญฺจ ฯ @ ๕ ม. ฉฬภิญฺญา ฯ |๔๖๕.๒๒๙| อิทฺธิยา อภินิมฺมิตฺวา จตุรสฺสํ รถํ อหํ พุทฺธสฺส ปาเท วนฺทิตฺวา โลกนาถสฺส สิรีมโต ๑- ฯ |๔๖๕.๒๓๐| สุปุปฺผิตคฺคํ อุปคมฺม ปาทปํ เอกา ตุวํ ติฏฺฐสิ รุกฺขมูเล น จาปิ เต ทุติโย อตฺถิ โกจิ น ตฺวํ พาเล ภายสิ ธุตฺตกานํ ฯ |๔๖๕.๒๓๑| สตํ สหสฺสานํปิ ๒- ธุตฺตกานํ สมาคตา เอทิสกา ภเวยฺยุํ ฯ โลมํ น อิญฺเช นปิ สมฺปเวเธ กึ เม ตุวํ มาร กริสฺสเสโก ฯ |๔๖๕.๒๓๒| เอสา อนฺตรธายามิ กุจฺฉึ วา ปวิสามิ เต ภมุกนฺตเรปิ ติฏฺฐามิ ติฏฺฐนฺตึ มํ น ทกฺขสิ ฯ |๔๖๕.๒๓๓| จิตฺตมฺหิ วสีภูตาหํ อิทฺธิปาทา สุภาวิตา ฉ เมภิญฺญา ๓- สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๔๖๕.๒๓๔| สตฺติสูลูปมา กามา ขนฺธาสํ อธิกุฏฺฏนา ยํ ตฺวํ กามรตึ พฺรูสิ อรติ ทานิ สา มม ฯ |๔๖๕.๒๓๕| สพฺพตฺถ วิหตา นนฺทิ ตโมกฺขนฺโธ ปทาลิโต เอวํ ชานาหิ ปาปิม นิหโต ตฺวมสิ อนฺตกาติ ฯ อุปฺปลวณฺณา ฯ ทฺวาทสกนิปาโต สมตฺโต ฯ ----------------- @เชิงอรรถ: ๑ ม. ตาทิโน ฯ ๒ ม. สหสฺสานิ ฯ ๓ ม. ฉฬภิญฺญา ฯ
บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๔๖๕ หน้าที่ ๔๗๑ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org