ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๖
  6. /
  7. …
  8. /
  9. วิมานวัตถุ
  10. /
  11. ๔. มัญชิฏฐกวรรค
  12. /
  13. ๙. ปีตวิมาน

๙. ปีตวิมาน

เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๔๗ · บรรทัด ๑๖๔๓

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๙. ปีตวิมาน

ว่าด้วยวิมานสีเหลืองที่เกิดขึ้นแก่หญิงผู้ถวายดอกบวบขม

(ท้าวสักกเทวราชตรัสถามเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

[๗๙๕]

เทพธิดา ผู้มีผ้านุ่งห่มและธงล้วนแต่สีเหลือง

ประดับประดาด้วยเครื่องประดับสีเหลือง

มีกายลูบไล้ด้วยจันทน์เหลือง ทัดทรงดอกอุบลเหลือง

[๗๙๖]

มีปราสาทสีเหลือง มีที่นอนที่นั่งสีเหลือง มีภาชนะสีเหลือง

มีฉัตรสีเหลือง มีรถสีเหลือง มีม้าสีเหลือง มีพัดสีเหลือง

[๗๙๗]

เทพธิดาผู้เจริญ ชาติก่อน เธอได้ทำกรรมอะไรไว้ในมนุษยโลก

เธอจงตอบตามที่ฉันถามเถิดว่า นี้เป็นผลของกรรมอันใดเล่า

(เทพธิดานั้นทูลตอบว่า)

[๗๙๘]

พระองค์ผู้เจริญ หม่อมฉันได้น้อมนำดอกบวบขมจำนวน ๔ ดอก

ซึ่งมีรสขม ไม่มีใครปรารถนา ไปบูชาพระสถูป

[๗๙๙]

หม่อมฉันมีจิตเลื่อมใส มุ่งถึงพระบรมสารีริกธาตุของพระศาสดา

มีใจจดจ่อพระบรมสารีริกธาตุของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น

ไม่ทันพิจารณาดูทางที่แม่โคนั้นมา

[๘๐๐]

ทันใดนั้น แม่โคได้ขวิดหม่อมฉัน

ยังไม่ทันไปถึงพระสถูปสมความตั้งใจ

ถ้าหม่อมฉันพึงสั่งสมบุญนั้นไว้ได้ยิ่งขึ้น

ทิพยสมบัติก็จะพึงมียิ่งกว่านี้แน่

[๘๐๑]

ข้าแต่ท้าวมฆวานเทพกุญชร จอมเทพ เพราะกุศลกรรมนั้น

หม่อมฉันจึงละกายมนุษย์มาอยู่ร่วมกับพระองค์

[๘๐๒]

ท้าวมฆวานเทพกุญชร จอมเทพชั้นดาวดึงส์

ทรงสดับเนื้อความนี้แล้ว เมื่อจะให้เทวดาชั้นดาวดึงส์เลื่อมใส

จึงได้ตรัสกับมาตลีเทพสารถีว่า

[๘๐๓]

มาตลี ท่านจงดูผลกรรมอันวิจิตรน่าอัศจรรย์นี้

ของควรทำบุญที่เทพธิดานี้ทำแล้วถึงจะน้อย ผลบุญกลับมีมาก

[๘๐๔]

เมื่อมีจิตเลื่อมใสพระตถาคตสัมมาสัมพุทธเจ้า

พระปัจเจกพุทธเจ้า หรือสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว

ทักษิณาหาชื่อว่ามีผลน้อยไม่

[๘๐๕]

มาเถิด มาตลี แม้ชาวเราทั้งหลายก็ควรรีบเร่งบูชา

พระบรมสารีริกธาตุของพระตถาคตให้ยิ่งๆ ขึ้นไป

เพราะการสั่งสมบุญนำความสุขมาให้

[๘๐๖]

เมื่อพระตถาคตยังทรงพระชนม์อยู่ก็ตาม

เสด็จปรินิพพานแล้วก็ตาม

เมื่อจิตสม่ำเสมอ ผลก็ย่อมมีสม่ำเสมอ

เพราะเหตุที่ตั้งจิตไว้ชอบ สัตว์ทั้งหลายย่อมไปสุคติ

[๘๐๗]

พระตถาคตทั้งหลายทรงอุบัติมาเพื่อประโยชน์แก่ชนหมู่มากหนอ

ทายกทายิกาทั้งหลายถวายสักการบูชาแล้วได้ไปสวรรค์

ปีตวิมานที่ ๙ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๒๖ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๘. อัมพวิมานกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๖๔. มัญชิฏฐกวรรคหัวข้อถัดไป๑๐. อุจฉุวิมาน