๑๑. นาควิมาน ที่ ๒
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๖๑ · บรรทัด ๒๑๐๕
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๖๑. ๑๑. ทุติยนาควิมานวณฺณนา
มหนฺตํ นาคํ อภิรุยฺหาติ ทุติยนาควิมานํ. ตสฺส กา อุปฺปตฺติ? ภควา ราชคเห วิหรติ เวฬุวเน. เตน สมเยน ราชคเห อญฺญตโร อุปาสโก สทฺโธ ปสนฺโน ปญฺจสุ สีเลสุ ปติฏฺฐิโต อุโปสถทิวเสสุ อุโปสถสีลํ สมาทิยิตฺวา ปุเรภตฺตํ อตฺตโน วิภวานุรูปํ ภิกฺขูนํ ทานานิ ทตฺวา สยํ ภุญฺชิตฺวา สุทฺธวตฺถนิวตฺโถ สุทฺธุตฺตราสงฺโค ปจฺฉาภตฺตํ เยภุยฺเยน อฏฺฐ ปานานิ คาหาเปตฺวา วิหารํ คนฺตฺวา ภิกฺขุสํฆสฺส นิยฺยาเทตฺวา ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา ธมฺมํ สุณาติ. เอวํ โส สกฺกจฺจํ ทานมยํ สีลมยญฺจ พหุํ สุจริตํ อุปจินิตฺวา อิโต จุโต ตาวตึเสสุ อุปฺปชฺชิ. ตสฺส ปุญฺญานุภาเวน สพฺพเสโต มหนฺโต ทิพฺโพ หตฺถินาโค ปาตุรโหสิ. โส ตํ อภิรุยฺห มหนฺเตน ปริวาเรน มหนฺเตน ทิพฺพานุภาเวน กาเลน กาลํ อุยฺยานกีฬํ คจฺฉติ.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. นาควิมาน...
อเถกทิวสํ กตญฺญุตาย โจทิยมาโน อฑฺฒรตฺติสมเย ตํ ทิพฺพนาคํ อภิรุยฺห มหตา ปริวาเรน "ภควนฺตํ วนฺทิสฺสามี"ติ เทวโลกโต อาคนฺตฺวา เกวลกปฺปํ เวฬุวนํ โอภาเสตฺวา ๑- หตฺถิกฺขนฺธโต โอรุยฺห ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา อภิวาเทตฺวา อญฺญลึ ปคฺคยฺห เอกมนฺตํ อฏฺฐาสิ. ตํ ภควโต สมีเป ฐิโต อายสฺมา วงฺคีโส ภควโต อนุญฺญาย ๒- อิมาหิ คาถาหิ ปุจฺฉิ:-
"มหนฺตํ นาคํ อภิรุยฺห สพฺพเสตํ คชุตฺตมํ
วนา วนํ อนุปริยาสิ นารีคณปุรกฺขโต
โอภาเสนฺโต ทิสา สพฺพา โอสธี วิย ตารกา.
เกน เต'ตาทิโส วณฺโณ เกน เต อิธ มิชฺฌติ
อุปฺปชฺชนฺติ เจ เต โภคา เย เกจิ มนโส ปิยา.
ปุจฺฉามิ ตํ เทว มหานุภาว
มนุสฺสภูโต กิมกาสิ ปุญฺญํ
เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาโว
วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ.
ตถา ปุจฺฉิโต โสปิ ตสฺส คาถาหิ เอว พฺยากาสิ.
โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน วงฺคีเสเนว ปุจฺฉิโต
ปญฺหํ ปุฏฺโฐ วิยากาสิ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.
"อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูโต
อุปาสโก จกฺขุมโต อโหสึ
@เชิงอรรถ: ๑ สี.,อิ. โอภาเสนฺโต ๒ ก. อนุญฺญาตาย
ปาณาติปาตา วิรโต อโหสึ
โลเก อทินฺนํ ปริวชฺชยิสฺสํ.
อมชฺชโป โน จ มุสา อภาณึ ๑-
สเกน ทาเรน จ ตุฏฺโฐ อโหสึ
อนฺนญฺจ ปานญฺจ ปสนฺนจิตฺโต
สกฺกจฺจ ทานํ วิปุลํ อทาสึ.
เตน เม'ตาทิโส วณฺโณ เตน เม อิธ มิชฺฌติ
อุปฺปชฺชนฺติ จ เม โภคา เย เกจิ มนโส ปิยา.
อกฺขามิ เต ภิกฺขุ มหานุภาว
มนุสฺสภูโต ยมกาสิ ปุญฺญํ
เตนมฺหิ เอวญฺชลิตานุภาโว
วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ.
ตตฺถ อปุพฺพํ นตฺถิ. เสสํ เหฏฺฐา วุตฺตนยเมว.
ทุติยนาควิมานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด