๕. อุปัสสยทายกวิมาน ที่ ๒
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๖๙ · บรรทัด ๒๔๐๖
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๖๙. ๕. ทุติยอุปสฺสยทายกวิมานวณฺณนา
สูริโย ยถา วิคตวลาหเก นเภติ ทุติยอุปสฺสยทายกวิมานํ. ตสฺส กา อุปฺปตฺติ? ภควา ราชคเห วิหรติ เวฬุวเน. เตน สมเยน สมฺพหุลา ภิกฺขู คามกาวาเส วสฺสํ วสิตฺวา ภควนฺตํ ทสฺสนาย ราชคหํ อุทฺทิสฺส คจฺฉนฺตา สายํ อญฺญตรํ คามํ สมฺปาปุณึสุ. เสสํ อนนฺตรวิมานสทิสเมว.
[๑๐๗๕]
สูริโย ยถา วิคตวลาหเก นเภ ฯเปฯ
(ยถา เหฏฺฐา ปุริมวิมานํ, ตถา วิตฺถาเรตพฺพํ.)
[๑๐๗๙]
วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ.
ตตฺถ คาถาสุปิ อปุพฺพํ นตฺถิ.
ทุติยอุปสฺสยทายกวิมานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด