๘. กุณฑลีวิมาน ที่ ๑
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๗๒ · บรรทัด ๒๔๔๑
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๗๒. ๘. ปฐมกุณฺฑลีวิมานวณฺณนา
อลงฺกโต มลฺยธโร สุวตฺโถติ ปฐมกุณฺฑลีวิมานํ. ๑- ตสฺส กา อุปฺปตฺติ? ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน. เตน สมเยน เทฺว อคฺคสาวกา สปริวารา กาสีสุ จาริกํ จรนฺตา สูริยตฺถงฺคมนเวลายํ อญฺญตรํ วิหารํ ปาปุณึสุ. ตํ ปวตฺตึ สุตฺวา ตสฺส วิหารสฺส โคจรคาเม อญฺญตโร อุปาสโก เถเร อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา ปาทโธวนํ ปาทพฺภญฺชนเตลํ มญฺจปีฐํ ปจฺจตฺถรณํ ปทีปิยญฺจ อุปเนตฺวา สฺวาตนาย จ นิมนฺเตตฺวา ทุติยทิวเส มหาทานํ ปวตฺเตสิ, เถรา ตสฺส อนุโมทนํ วตฺวา ปกฺกมึสุ. โส อปเรน สมเยน กาลํ กตฺวา ตาวตึเสสุ ทฺวาทสโยชนิเก กนกวิมาเน นิพฺพตฺติ. ตํ อายสฺมา มหาโมคฺคลฺลานตฺเถโร อิมาหิ คาถาหิ ปฏิปุจฺฉิ:-
"อลงฺกโต มลฺยธโร สุวตฺโถ
สุกุณฺฑลี กปฺปิตเกสมสฺสุ
อามุตฺตหตฺถาภรโณ ยสสฺสี
ทิพฺเพ วิมานมฺหิ ยถาปิ ๒- จนฺทิมา.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. กุณฺฑลีวิมานํ ๒ สี.,อิ. ยถาสิ
ทิพฺพา จ วีณา ปวทนฺติ วคฺคุํ
อฏฺฐฏฺฐกา สิกฺขิตา สาธุรูปา
ทิพฺพา จ กญฺญา ติทสจรา อุฬารา
นจฺจนฺติ คายนฺติ ปโมทยนฺติ.
เทวิทฺธิปตฺโตสิ มหานุภาโว
มนุสฺสภูโต กิมกาสิ ปุญฺญํ
เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาโว
วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ โสปิ ตสฺส อิมาหิ คาถาหิ พฺยากาสิ:-
โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิโต
ปญฺหํ ปุฏฺโฐ วิยากาสิ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.
"อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูโต
ทิสฺวาน สมเณ สีลวนฺเต
สมฺปนฺนวิชฺชาจรเณ ยสสฺสี
พหุสฺสุเต ตณฺหกฺขยูปปนฺเน
อนฺนญฺจ ปานญฺจ ปสนฺนจิตฺโต
สกฺกจฺจ ทานํ วิปุลํ อทาสึ.
เตน เม'ตาทิโส วณฺโณ ฯเปฯ
วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ.
#[๑๐๙๔] ตตฺถ สุกุณฺฑลีติ สุนฺทเรหิ กุณฺฑเลหิ อลงฺกตกณฺโณ. "สกุณฺฑลี"ติปิ ปาโฐ, สทิสํ กุณฺฑลํ สกุณฺฑลํ, ตํ อสฺส อตฺถีติ สกุณฺฑลี, ยุตฺตกุณฺฑลี อญฺญมญฺญญฺจ ตุยฺหญฺจ อนุจฺฉวิกกุณฺฑลีติ อตฺโถ. กปฺปิตเกส- มสฺสูติ สมฺมากปฺปิตเกสมสฺสุ. อามุตฺตหตฺถาภรโณติ ปฏิมุกฺกองฺคุลิยาทิหตฺถาภรโณ.
#[๑๐๙๘] ตณฺหกฺขยูปปนฺเนติ ตณฺหกฺขยํ อรหตฺตํ, นิพฺพานเมว วา อุปคเต, อธิคตวนฺเตติ อตฺโถ. เสสํ วุตฺตนยเมว.
ปฐมกุณฺฑลีวิมานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด