๕. กุญชรวิมาน

๕. กุญชรวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่มีช้างเป็นพาหนะ

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

เทพธิดาผู้มีดวงตางดงามคล้ายกลีบปทุม

ช้างพาหนะอันประเสริฐของเธอ

ประดับประดาด้วยแก้วนานาประการ

น่าพอใจ มีพลัง แคล่วคล่องว่องไว

ท่องเที่ยวไปในอากาศได้

กระพองมีสีคล้ายสีดอกปทุม

ประดับด้วยพวงดอกปทุมและพวงดอกอุบลทิพย์

งามรุ่งเรือง ตามตัวโปรยปรายด้วยเกสรปทุม

ประดับด้วยพวงปทุมทองอย่างสง่างาม

พญาช้างเยื้องย่างไปได้อย่างราบเรียบ

ไม่สั่นสะเทือนตลอดทาง

ที่เรียงรายด้วยดอกปทุมทองขนาดใหญ่

มีกลีบปทุมประดับประดาอยู่

เมื่อพญาช้างเยื้องย่างไป

กระดิ่งทองคำก็ดังประสานเสียงน่ารื่นรมย์

กังวานไพเราะจับใจ

ฟังคล้ายกับเสียงดนตรีเครื่องห้า ๑-

เธอทรงภูษาสะอาดสะอ้าน ประดับองค์อยู่บนคอช้าง

มีผิวพรรณงามล้ำหมู่นางอัปสรจำนวนมาก

นี้เป็นผลของทาน ศีล หรือการกราบไหว้ของเธอ

อาตมาถามเธอแล้ว โปรดบอกผลกรรมนั้นเถิด

เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมตามที่พระเถระถามว่า

ดิฉันได้เห็นพระเถระผู้สมบูรณ์ด้วยคุณ ๒-

ผู้ได้ฌาน ยินดีในฌาน สงบ

ได้ถวายอาสนะที่ปูด้วยผ้า โปรยปรายดอกไม้ไว้

@เชิงอรรถ :

@๑ ดนตรีเครื่องห้า คือ อาตตะ(โทน) วิตตะ(ตะโพน) อาตตวิตตะ(บัณเฑาะว์) ฆนะ(กังสดาล) สุสิระ(ปี่ สังข์)

@(ขุ.วิ.อ. ๓๔/๓๗)

@๒ คุณ หมายถึง สาวกบารมีญาณ (ขุ.วิ.อ. ๓๘/๓๘)

ยังมีดอกปทุมเหลืออยู่อีกครึ่งหนึ่ง

ดิฉันเลื่อมใสแล้วจึงโปรยกลีบปทุม

รอบๆ อาสนะด้วยมือของตน

ผลแห่งกุศลกรรมของดิฉันนั้นเป็นเช่นนี้

ดิฉันจึงเป็นที่สักการะ เคารพ นอบน้อม ของมวลเทพ

บุคคลผู้เลื่อมใส ถวายอาสนะ

แด่ผู้มีปกติประพฤติพรหมจรรย์

หลุดพ้นโดยชอบ สงบแล้ว

พึงบันเทิงใจเช่นเดียวกับดิฉัน

เพราะเหตุนั้นแล ท่านผู้มุ่งประโยชน์ตน

หวังผลมาก ควรถวายอาสนะ

แด่ท่านผู้ครองร่างชาติสุดท้าย ๑-

กุญชรวิมานที่ ๕ จบ

๖. ปฐมนาวาวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่มีเรือเป็นพาหนะ เรื่องที่ ๑

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

เทพนารี เธอขึ้นอยู่บนเรือประทุนทอง

ล่องลอยเข้าสู่สระโบกขรณี เด็ดดอกปทุมอยู่

เพราะบุญอะไรผิวพรรณเธอจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่เธอในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่เธอ

@เชิงอรรถ :

@๑ พระอรหันต์ (ขุ.วิ.อ. ๔๒/๔๐)