๑. จิตตลดาวิมาน
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๗๕ · บรรทัด ๒๔๙๓
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๗. สุนิกฺขิตฺตวคฺค
๗๕. ๑. จิตฺตลตาวิมานวณฺณนา
ยถา วนํ จิตฺตลตํ ปภาสตีติ จิตฺตลตาวิมานํ. ตสฺส กา อุปฺปตฺติ? ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน. เตน สมเยน สาวตฺถิยํ อญฺญตโร อุปาสโก ทลิทฺโท อปฺปโภโค ปเรสํ กมฺมํ กตฺวา ชีวติ. โส สทฺโธ ปสนฺโน ชิณฺเณ วุฑฺเฒ มาตาปิตโร โปเสนฺโต "อิตฺถิโย นาม ปติกุเล ฐิตา อิสฺสริยํ กโรนฺติ, สสฺสุสสุรานํ มนาปจารินิโย ทุลฺลภา"ติ มาตาปิตูนํ จิตฺตทุกฺขํ ปริหรนฺโต ทารปริคฺคหํ อกตฺวา สยเมว เน อุปฏฺฐหติ, สีลานิ รกฺขติ, อุโปสถํ อุปวสติ, ยถาวิภวํ ทานานิ เทติ. โส อปรภาเค กาลํ กตฺวา ตาวตึเสสุ ทฺวาทสโยชนิเก วิมาเน นิพฺพตฺติ. ตํ อายสฺมา มหาโมคฺคลฺลาโน เหฏฺฐา วุตฺตนเยน คนฺตฺวา ๒- กตกมฺมํ อิมาหิ คาถาหิ ปฏิปุจฺฉิ:-
@เชิงอรรถ: ๑ สี.,อิ. สํวิภาคมกาสึ ๒ ม. เตน
"ยถา วนํ จิตฺตลตํ ปภาสติ
อุยฺยานเสฏฺฐํ ติทสานมุตฺตมํ
ตถูปมํ ตุยฺหมิทํ วิมานํ
โอภาสยํ ติฏฺฐติ อนฺตลิกฺเข.
เทวิทฺธิปตฺโตสิ มหานุภาโว
มนุสฺสภูโต กิมกาสิ ปุญฺญํ
เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาโว
วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ.
โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิโต
ปญฺหํ ปุฏฺโฐ วิยากาสิ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.
"อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูโต
ทลิทฺโท อตาโณ กปโณ กมฺมกโร อโหสึ
ชิณฺเณ จ มาตาปิตโร อภารึ
ปิยา จ เม สีลวนฺโต อเหฺสุํ
อนฺนญฺจ ปานญฺจ ปสนฺนจิตฺโต
สกฺกจฺจ ทานํ วิปุลํ อทาสึ.
เตน เม'ตาทิโส วณฺโณ เตน เม อิธ มิชฺฌติ
อุปฺปชฺชนฺติ จ เม โภคา เย เกจิ มนโส ปิยา.
ฯเปฯ
เตนมฺหิ เอวญฺชลิตานุภาโว
วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ โสปิ ตสฺส พฺยากาสิ. เสสํ วุตฺตนยเมว.
จิตฺตลตาวิมานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด