๒. นันทนวิมาน

๗๖. ๒. นนฺทนวิมานวณฺณนา

ยถา วนํ นนฺทนํ ปภาสตีติ นนฺทนวิมานํ. ตสฺส กา อุปฺปตฺติ? ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน. เตน สมเยน สาวตฺถิยํ อญฺญตโร อุปาสโกติอาทิ สพฺพํ อนนฺตรวิมานสทิสํ. อยํ ปน ทารปริคฺคหํ กตฺวา มาตาปิตโร โปเสสีติ. อยเมว วิเสโส.

ยถา วนํ นนฺทนํ ๑- ปภาสติ

อุยฺยานเสฏฺฐํ ติทสานมุตฺตมํ

ตถูปมํ ตุยฺหมิทํ วิมานํ

โอภาสยํ ติฏฺฐติ อนฺตลิกฺเข.

เทวิทฺธิปตฺโตสิ มหานุภาโว ฯเปฯ

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน ฯเปฯ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

"อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูโต

ทลิทฺโท อตาโณ กปโณ กมฺมกโร อโหสึ

ชิณฺเณ จ มาตาปิตโร อภารึ

ปิยา จ เม สีลวนฺโต อเหสุํ

อนฺนญฺจ ปานญฺจ ปสนฺนจิตฺโต

สกฺกจฺจ ทานํ วิปุลํ อทาสึ.

@เชิงอรรถ: ๑ สี. นนฺทนํ จิตฺตลตํ, ม. วนํ นนฺทวนํ

เตน เม'ตาทิโส วณฺโณ ฯเปฯ

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ คาถาหิ พฺยากาสิ. ตตฺถ คาถาสุปิ อปุพฺพํ นตฺถิ.

นนฺทนวิมานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.