๑๒๓. ๓. นนฺทกเปตวตฺถุวณฺณนา

ราชา ปิงฺคลโก นามาติ อิทํ นนฺทกเปตวตฺถุ. ตสฺส กา อุปฺปตฺติ?

สตฺถุ ปรินิพฺพานโต วสฺสสตทฺวยสฺส อจฺจเยน สุรฏฺฐวิสเย ปิงฺคโล นาม ราชา อโหสิ. ตสฺส เสนาปติ นนฺทโก นาม มิจฺฉาทิฏฺฐี วิปรีตทสฺสโน "นตฺถิ ทินฺนนฺ"ติอาทินา มิจฺฉาคาหํ ปคฺคยฺห วิจริ. ตสฺส ธีตา อุตฺตรา นาม อุปาสิกา ปติรูเป กุเล ทินฺนา อโหสิ. นนฺทโก ปน กาลํ กตฺวา วิญฺฌาฏวิยํ มหติ นิโคฺรธรุกฺเข เวมานิกเปโต หุตฺวา นิพฺพตฺติ. ตสฺมึ กาลกเต อุตฺตรา สุจิสีตลคนฺโธทกปูริตํ ปานียฆฏํ กุมฺมาสาภิสงฺขเตหิ วณฺณคนฺธรสสมฺปนฺเนหิ ปูเวหิ ปริปุณฺณสราวกญฺจ อญฺญตรสฺส ขีณาสวตฺเถรสฺส ทตฺวา "อยํ ทกฺขิณา มยฺหํ ปิตุ อุปกปฺปตู"ติ อุทฺทิสิ, ตสฺส เตน ทาเนน ทิพฺพปานียํ อปริมิตา จ ปูวา ปาตุภวึสุ. ตํ ทิสฺวา โส เอวํ จินฺเตสิ "ปาปกํ วต มยา กตํ, ยํ มหาชโน `นตฺถิ ทินฺนนฺ'ติอาทินา มิจฺฉาคาหํ คาหิโต, อิทานิ ปน ปิงฺคโล ราชา ธมฺมาโสกสฺส รญฺโญ โอวาทํ ๒- ทาตุํ คโต, โส ตํ ตสฺส ทตฺวา อาคมิสฺสติ, หนฺทาหํ นตฺถิกทิฏฺฐึ วิโนเทสฺสามี"ติ. นจิเรเนว จ ปิงฺคโล ราชา ธมฺมาโสกสฺส รญฺโญ โอวาทํ ๒- ทตฺวา ปฏินิวตฺตนฺโต มคฺคํ ปฏิปชฺชิ.