[๑๖๘] "กาฬี ทุพฺพณฺณรูปาสิ ผรุสา ภีรุทสฺสนา

ปิงฺคลาสิ กฬาราสิ น ตํ มญฺญามิ มานุสินฺ"ติ คาถาย อชฺฌภาสิ.

ตตฺถ กาฬีติ กาฬวณฺณา, ฌามงฺคารสทิโส หิสฺสา วณฺโณ ๑- อโหสิ. ผรุสาติ ขรคตฺตา. ๒- ภีรุทสฺสนาติ ภยานกทสฺสนา สปฺปฏิภยาการา. "ภารุทสฺสนา"ติ ๓- วา ปาโฐ, ภาริยทสฺสนา, ทุพฺพณฺณตาทินา ทุทฺทสิกาติ อตฺโถ. ปิงฺคลาติ ปิงฺคลโลจนา. กฬาราติ กฬารทนฺตา. น ตํ มญฺญามิ มานุสินฺติ อหํ ตํ มานุสินฺติ น มญฺญามิ, เปติเมว จ ตํ มญฺญามีติ อธิปฺปาโย. ตํ สุตฺวา เปตี อตฺตานํ ปกาเสนฺตี:-

[๑๖๙] "อหํ นนฺทา นนฺทิเสน ภริยา เต ปุเร อหุํ