วิเนยฺย มจฺเฉรมลํ สมูลํ อนินฺทิโต สคฺคมุเปหิ ฐานนฺ"ติ อุปาสกสฺส จ เปติยา จ วจนปฏิวจนคาถา.

เอวํ สา อตฺตโน ทิพฺพสมฺปตฺตึ ตสฺสา จ การณํ นนฺทิเสนสฺส วิภาเวตฺวา อตฺตโน วสนฏฺฐานเมว คตา. อุปาสโก ตํ ปวตฺตึ ภิกฺขูนํ อาโรเจสิ, ภิกฺขู ภควโต อาโรเจสุํ. ภควา ตมตฺถํ อฏฺฐุปฺปตฺตึ กตฺวา สมฺปตฺตปริสาย ธมฺมํ เทเสสิ, สา เทสนา มหาชนสฺส สาตฺถิกา อโหสีติ.

นนฺทาเปติวตฺถุวณฺณนา นิฏฺฐิตา.