ตทาหํ สุขิตา เหสฺสํ สพฺพกามสมิทฺธินี'.

[๔๗๗] ตโต หิ สา ทานมทา ตสฺมา ๓- ทกฺขิณมาทิสี

เปตี จ สุขิตา อาสิ ตสฺสา จาสิ สุชีวิกา"ติ ๔- สงฺคีติการา อาหํสุ, ตา สุวิญฺเญยฺยาว.

ตํ สุตฺวา ตสฺสา มาตา ภิกฺขุสํฆสฺส ทานํ ทตฺวา ตสฺสา อาทิสิ, เตน สา ปฏิลทฺธูปกรณสมฺปตฺติยํ ฐิตา มาตุ อตฺตานํ ทสฺเสตฺวา ตํ การณํ อาจิกฺขิ, มาตา ภิกฺขูนํ อาโรเจสิ. ภิกฺขู ตํ ปวตฺตึ ภควโต อาโรเจสุํ. ภควา ตมตฺถํ อฏฺฐุปฺปตฺตึ กตฺวา สมฺปตฺตปริสาย ธมฺมํ เทเสสิ, สา เทสนา มหาชนสฺส สาตฺถิกา อโหสีติ.