อรหตฺตํ ปน ปตฺวา ญาตีนํ วสนนครํ คนฺตฺวา สาสนสฺส นิยฺยานิกภาวํ ปกาเสนฺโต อิทฺธิปาฏิหาริยํ ทสฺเสสิ. ตํ ทิสฺวา ญาตกา ปสนฺนมานสา พหู สํฆาราเม กาเรสุํ. เถโรปิ สกปิตรา เปสิตํ คาถํ องฺกุสํ กตฺวา ฆเฏนฺโต วายมนฺโต อรหตฺตํ สจฺฉากาสิ. อญฺญํ พฺยากโรนฺโตปิ ปิตุปูชนตฺถํ ๑-:-

๒- "กจฺจิ โน วตฺถปสุโต กจฺจิ โน ภูสนารโต

กจฺจิ สีลมยํ คนฺธํ ตฺวํ วายสิ ๓- เนตรา ปชา"ติ ตเมว คาถํ อภาสิ. ๒-

[๒๘] ตตฺถ กจฺจีติ ปุจฺฉายํ นิปาโต. โนติ ปฏิเสเธ. วตฺถปสุโตติ วตฺเถ ปสุโต วตฺถปสุโต, จีวรมณฺฑนาภิรโต. นิทสฺสนมตฺตํ เจตํ ปตฺตมณฺฑนาทิ- จาปลฺลปฏิกฺเขปสฺสาปิ อธิปฺเปตตฺตา. "กจฺจิ น วตฺถปสุโต"ติปิ ปาโฐ, โส เอวมตฺโถ. ภูสนารโตติ อตฺตภาววิภูสนาย รโต อภิรโต, ยเถกจฺเจ ปพฺพชิตฺวาปิ จปลา ๔- กาย- ทฬฺหิพหุลา ๕- จีวราทิปริกฺขารสฺส อตฺตโน สรีรสฺส จ มณฺฑนวิภูสนฏฺฐานาย ยุตฺตา โหนฺติ. กิเมว ปริกฺขารปสุโต ภูสนารโต จ นาโหสีติ อยเมตฺถ ปททฺวยสฺสาปิ อตฺโถ. สีลมยํ คนฺธนฺติ อขณฺฑาทิภาวาปาทเนน สุปริสุทฺธสฺส จตุพฺพิธสฺสปิ สีลสฺส วเสน ยฺวายํ ๖- "โย จ สีลวตํ คนฺโธ, วาติ เทเวสุ อุตฺตโม"ติ ๗- วุตฺโต สีลมโย คนฺโธ, ตํ ตฺวํ วายสิ สีลสมฺปตฺติสมฺภเวน กลฺยาเณน กิตฺติสทฺเทน กึ ตฺวํ สพฺพา ทิสา ปตฺถรสีติ อตฺโถ. เนตรา ปชาติ น อิตรา ทุสฺสีลปชา, ทุสฺสีลตฺตาเยว ทุสฺสิลฺยมยํ ทุคฺคนฺธํ วายติ, น สีลฺมยํ คนฺธํ เอวํ ตฺวํ ทุคฺคนฺธํ อวายิตฺวา

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๒,๓๖๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. ชัมพุคามิกปุตตเถรคาถา”