วิรตฺตํ รชนีเยสุ กุปฺปนีเย น กุปฺปติ.

ยสฺเสวํ ภาสิตํ จิตฺตํ กุโต ตํ ทุกฺขเมสฺสตี"ติ ปฐมํ คาถมาห. ๕-

ตตฺถ กสฺส เสลูปมํ จิตฺตํ, ฐิตํ นานุปกมฺปตีติ อิมสฺมึ อรญฺญายตเน วสนฺเตสุ กสฺส ภิกฺขุโน จิตฺตํ อคฺคผลาธิคเมน ๖- เอกฆนสิลามยปพฺพตูปมํ สพฺเพสํ อิญฺชนานํ ๗- อภาวโต วสีภาวปฺปตฺติยา จ ฐิตํ สพฺเพหิปิ โลกธมฺเมหิ นานุกมฺปติ น เวธติ. อิทานิสฺส อกมฺปนาการํ สทฺธึ การเณน ทสฺเสตุํ "วิรตฺตนฺ"ติอาทิ วุตฺตํ. ตตฺถ วิรตฺตํ รชนีเยสูติ วิราคสงฺขาเตน อริยมคฺเคน รชนีเยสุ ราคุปฺปตฺติเหตุภูเตสุ เตภูมิกธมฺเมสุ วิรตฺตํ, ตตฺถ สพฺพโส สมุจฺฉินฺนราคนฺติ อตฺโถ. กุปฺปนีเยติ

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๓,๔๕๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ขิตณเถรคาถา”