[๒๓๐] สุขญฺเจ ชีวิตุํ อิจฺเฉ สามญฺญสฺมึ อเปกฺขวา

อิตรีตเรน ตุสฺเสยฺย เอกธมฺมญฺจ ภาวเย"ติ ติสฺโส คาถา อภาสิ.

ตตฺถ สุขญฺเจ ชีวิตุํ อิจฺเฉ, สามญฺญสฺมึ อเปกฺขวาติ สามญฺญสฺมึ สมณภาเว อเปกฺขวา สิกฺขาย ติพฺพคารโว หุตฺวา สุขํ ชีวิตุํ อิจฺเฉยฺย เจ, อเนสนํ ปหาย สามญฺญสุเขน สเจ ชีวิตุกาโมติ อตฺโถ. สํฆิกํ นาติมญฺเญยฺย, จีวรํ ปานโภชนนฺติ สํฆโต อาภตํ จีวรํ อาหารํ ๑- น อวมญฺเญยฺย, สํฆสฺส อุปฺปชฺชนก- ลาโภ นาม ปริสุทฺธุปฺปาโท โหตีติ ตํ ปริภุญฺชนฺตสฺส อาชีวปาริสุทฺธิสมฺภเวน ๒- สามญฺญสุขํ หตฺถคตเมวาติ อธิปฺปาโย. อหิ มูสิกโสพฺภํวาติ อหิ วิย มูสิกาย ขตพิลํ เสเวถ เสเวยฺย เสนาสนํ. ยถา นาม สปฺโป สยมตฺตโน อาสยํ อกตฺวา มูสิกาย อญฺเญน วา กเต อาสเย วสิตฺวา เยน กามํ ปกฺกมติ, เอวเมวํ ๓- ภิกฺขุ สยํ เสนาสนกรณา สงฺกิเลสํ อนาปชฺชิตฺวา ยตฺถ กตฺถจิ วสิตฺวา ปกฺกเมยฺยาติ อตฺโถ.

อิทานิ วุตฺเต อวุตฺเต จ ปจฺจเย ยถาลาภสนฺโตเสเนว สามญฺญสุขํ ๔- โหติ, น อญฺญถาติ ทสฺเสนฺโต อาห "อิตรีตเรน ตุสฺเสยฺยา"ติ, เยน เกนจิ หีเนน