ตตฺถายํ ปฐมคาถาย อตฺโถ:- โย กมฺมผลสทฺธาย จ รตนตฺตยสทฺธาย จ วเสน สทฺโธ, ตโตเอว กมฺมสฺสกตญาณาทิโยคโต เมธาวี, สตฺถุ โอวาท- ธมฺเม นวโลกุตฺตรธมฺเม จ ๑- ฐิตตฺตา ธมฺมฏฺโฐ, อาจารสีลสฺส มคฺคสีลสฺส ผลสีลสฺส จ วเสน สีลสมฺปนฺโน, โส เอโกปิ ยถาวุตฺตาย สทฺธาย อภาเวน อสฺสทฺธานํ อิธ อิมสฺมึ โลเก "อมฺหากํ อิเม"ติ ญาตพฺพฏฺเฐน ญาตีนํ, ๒- ตถา เปมพนฺธเนน พนฺธนฏฺเฐน "พนฺธู"ติ จ ลทฺธนามานํ พนฺธวานํ อตฺถาย หิตาย โหตีติ.

เอวํ สาธารณโต วุตฺตมตฺถํ อตฺตูปนายิกํ กตฺวา ทสฺเสตุํ "นิคฺคยฺหา"ติอาทินา อิตรคาถา วุตฺตา. ตตฺถ นิคฺคยฺห อนุกมฺปาย, โจทิตา ญาตโย มยาติ อิทานิปิ ทุคฺคตา กุสลํ อกตฺวา อายตึ ๓- ปริกฺกิเลสํ ปุน มานุภวิตฺถาติ นิคฺคเหตฺวา ญาตโย มยา โอวทิตา. ๔- ญาติพนฺธวเปเมน "อมฺหากํ อยํ พนฺธโว"ติ เอวํ ปวตฺเตน เปเมน มม โอวาทํ อติกฺกมิตุํ อสกฺโกนฺตา การํ กตฺวาน ภิกฺขูสุ ปสนฺนจิตฺตา หุตฺวา จีวราทิปจฺจยทาเนน เจว อุปฏฺฐาเนน จ ภิกฺขูสุ สกฺการสมฺมานํ กตฺวา เต อพฺภตีตา กาลกตา หุตฺวา อิมํ โลกํ อติกฺกนฺตา. ปุน เตติ นิปาตมตฺตํ. ติทิวํ สุขนฺติ เทวโลกปริยาปนฺนสุขํ, สุขํ วา อิฏฺฐํ ติทิวํ อธิคตา. เก ปน เตติ อาห ภาตโร มยฺหํ มาตา จ, โมทนฺติ กามกามิโนติ, อตฺตนา ยถากามิต- วตฺถุกามสมงฺคิโน หุตฺวา อภิรมนฺตีติ ๕- อตฺโถ.

ปสฺสิกตฺเถรคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.