[๒๖๖] ปวิวิตฺเตหิ อริเยหิ ปหิตตฺเตหิ ฌายิหิ ๔-

นิจฺจํ อารทฺธวีริเยหิ ปณฺฑิเตหิ สหาวเส"ติ ติสฺโส คาถา อภาสิ.

ตตฺถ ปาปมิตฺเตติ อกลฺยาณมิตฺเต อสปฺปุริเส หีนวิริเย. วิวชฺเชตฺวาติ ตํ อภชนวเสน ทูรโต วชฺเชตฺวา. ภเชยฺยุตฺตมปุคฺคลนฺติ สปฺปุริสํ ปณฺฑิตํ กลฺยาณมิตฺตํ โอวาทานุสาสนีคหณวเสน เสเวยฺย. โอวาเท จสฺส ติฏฺเฐยฺยาติ อสฺส กลฺยาณ- มิตฺตสฺส โอวาเท อนุสิฏฺฐิยํ ยถานุสิฏฺฐํ ปฏิปชฺชนวเสน ติฏฺเฐยฺย. ปตฺเถนฺโตติ อากงฺขนฺโต. อจลํ สุขนฺติ นิพฺพานสุขํ ผลสุขญฺจ. ตมฺปิ หิ อกุปฺปภาวโต "อจลนฺ"ติ วุจฺจติ. เสสํ วุตฺตตฺถเมว.

วิมลตฺเถรคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.