โส เตน กสาหิ ตาฬิโต อาชานีโย วิย สญฺชาตสํเวโค ตาวเทว สุสานํ คนฺตฺวา อสุภนิมิตฺตํ อุคฺคเหตฺวา ตตฺถ ปฏิลทฺธฌานํ ปาทกํ กตฺวา วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา อรหตฺตํ ปาปุณิ. อถสฺส สสุโร อลงฺกตปฏิยตฺตํ ธีตรํ อาทาย มหตา ปริวาเรน นํ อุปฺปพฺพาเชตุกาโม วิหารํ อคมาสิ. เถโร ตสฺสา อธิปฺปายํ ญตฺวา อตฺตโน กาเมสุ วิรตฺตภาวํ สพฺพตฺถ จ อนุปลิตฺตตํ ปกาเสนฺโต:-

[๔๕๓] "ทฺวิปาทโกยํ อสุจิ ทุคฺคนฺโธ ปริหีรติ

นานากุณปปริปูโร วิสฺสวนฺโต ตโต ตโต.

[๔๕๔] มิคํ นิลีนํ กูเฏน พฬิเสเนว อมฺพุชํ

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๑๙๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๔. สัพพกามเถรคาถา”