เวธมาเนหิ คตฺเตหิ ตตฺเถว นิปตึ ฉมา

ทิสฺวา อาทีนวํ กาเย อถ จิตฺตํ วิมุจฺจิ เม"ติ อุทานวเสน อิมํ คาถํ อภาสิ.

ตตฺถ ปิณฺฑปาตํ จริตฺวาน, ทณฺฑมาทาย ทุพฺพลาติ ปิณฺฑปาตตฺถาย ยฏฺฐึ อุปตฺถมฺเภน นคเร จริตฺวา ภิกฺขาย อาหิณฺเฑตฺวา. ฉมาติ ฉมายํ ภูมิยํ, ปาทานํ อวเสน ๓- ภูมิยํ นิปตินฺติ อตฺโถ. ทิสฺวา อาทีนวํ กาเยติ อสุภานิจฺจ- ทุกฺขานตฺตาทีหิ นานปฺปกาเรหิ สรีเร โทสํ ปญฺญาจกฺขุนา ทิสฺวา. อถ จิตฺตํ วิมุจฺจิ เมติ อาทีนวานุปสฺสนาย ปรโต ปวตฺเตหิ นิพฺพิทานุปสฺสนาทีหิ วิกฺขมฺภนวเสน มม จิตฺตํ กิเลเสหิ วิมุจฺจิตฺวา ปุน มคฺคผเลหิ ยถากฺกมํ สมุจฺเฉทวเสน เจว ปฏิปสฺสทฺธิวเสน จ สพฺพโส วิมุจฺจิ วิมุตฺตํ, น ทานิสฺสา วิโมเจตพฺพํ อตฺถีติ. อิทเมว จสฺสา อญฺญาพฺยากรณํ อโหสีติ.

ธมฺมาเถรีคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.