๑๗. ธรรมาเถรีคาถา

๔๑๘. ๑๗. ธมฺมาเถรีคาถาวณฺณนา

ปิณฺฑปาตํ จริตฺวานาติอาทิกา ธมฺมาย เถริยา คาถา.

อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิการา ตตฺถ ตตฺถ ภเว วิวฏฺฏูปนิสฺสยํ กุสลํ อุปจินิตฺวา สมฺภตปุญฺญสมฺภารา อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท สาวตฺถิยํ กุลฆเร นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺตา ปฏิรูปสามิกสฺส เคหํ คนฺตฺวา ๑- สตฺถุ สาสเน ปฏิลทฺธสทฺธา ปพฺพชิตุกามา หุตฺวา สามิเกน อนนุญฺญาตา ปจฺฉา สามิเก กาลกเต ปพฺพชิตฺวา วิปสฺสนาย กมฺมํ กโรนฺตี เอกทิวสํ ภิกฺขาย จริตฺวา วิหารํ อาคจฺฉนฺตี ปริปติตฺวา ตเมว อารมฺมณํ กตฺวา วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา สห ปฏิสมฺภิทาหิ อรหตฺตํ ปตฺวา:-

"ปิณฺฑปาตํ จริตฺวาน ทณฺฑมาทาย ๒- ทุพฺพลา

เวธมาเนหิ คตฺเตหิ ตตฺเถว นิปตึ ฉมา

ทิสฺวา อาทีนวํ กาเย อถ จิตฺตํ วิมุจฺจิ เม"ติ อุทานวเสน อิมํ คาถํ อภาสิ.

ตตฺถ ปิณฺฑปาตํ จริตฺวาน, ทณฺฑมาทาย ทุพฺพลาติ ปิณฺฑปาตตฺถาย ยฏฺฐึ อุปตฺถมฺเภน นคเร จริตฺวา ภิกฺขาย อาหิณฺเฑตฺวา. ฉมาติ ฉมายํ ภูมิยํ, ปาทานํ อวเสน ๓- ภูมิยํ นิปตินฺติ อตฺโถ. ทิสฺวา อาทีนวํ กาเยติ อสุภานิจฺจ- ทุกฺขานตฺตาทีหิ นานปฺปกาเรหิ สรีเร โทสํ ปญฺญาจกฺขุนา ทิสฺวา. อถ จิตฺตํ วิมุจฺจิ เมติ อาทีนวานุปสฺสนาย ปรโต ปวตฺเตหิ นิพฺพิทานุปสฺสนาทีหิ วิกฺขมฺภนวเสน มม จิตฺตํ กิเลเสหิ วิมุจฺจิตฺวา ปุน มคฺคผเลหิ ยถากฺกมํ สมุจฺเฉทวเสน เจว ปฏิปสฺสทฺธิวเสน จ สพฺพโส วิมุจฺจิ วิมุตฺตํ, น ทานิสฺสา วิโมเจตพฺพํ อตฺถีติ. อิทเมว จสฺสา อญฺญาพฺยากรณํ อโหสีติ.

ธมฺมาเถรีคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

@เชิงอรรถ: ๑ สี. คตา ๒ ฉ.ม.,อิ. ทณฺฑโมลุพฺภ ๓ ม. อวหเนน