หิตฺวา ราคญฺจ โทสญฺจ อวิชฺชญฺจ วิราชิย

สมูลํ ตณฺหมพฺพุยฺห อุปสนฺตามฺหิ นิพฺพุตา"ติ คาถํ อภาสิ.

ตตฺถ หิตฺวาติ ฉฑฺเฑตฺวา. ฆเรติ เคหํ. ฆรสทฺโท หิ เอกสฺมิมฺปิ อภิเธยฺเย กทาจิ พหูสุ พีชํ วิย รุฬฺหิวเสน โวหรียติ. หิตฺวา ปุตฺตํ ปสุํ ปิยนฺติ ปิยายิตพฺเพ ปุตฺเต เจว โคมหิสาทิเก ปสู จ ตปฺปฏิพทฺธฉนฺทราคปฺปหาเนน ปหาย. หิตฺวา ราคญฺจ โทสญฺจาติ รชฺชนสภาวํ ราคํ ทุสฺสนสภาวํ โทสญฺจ อริยมคฺเคน สมุจฺฉินฺทิตฺวา. อวิชฺชญฺจ วิราชิยาติ สพฺพากุสเลสุ ปุพฺพงฺคมํ โมหญฺจ วิราชิตฺวา มคฺเคน สมุคฺฆาเฏตฺวา อิจฺเจวมตฺโถ. เสสํ วุตฺตนยเมว.

สํฆาเถรีคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๕,๖๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๘. สังฆาเถรีคาถา”