ตตฺถ ยทตฺถนฺติ ๒- ยสฺส กิเลสปรินิพฺพานสฺส ขนฺธปรินิพฺพานสฺส จ อตฺถาย. หิตฺวา ปุตฺตํ วสุํ ปิยนฺติ ปิยายิตพฺพํ ญาติปริวฏฺฏํ โภคกฺขนฺธํ จ หิตฺวา มม สาสเน ปพฺพชฺชา พฺรหฺมจริยวาโส อิจฺฉิโต, ตเมว อนุพฺรูเหหีติ ๓- ตเมว วฑฺเฒยฺยาสิ สมฺปาเทยฺยาสิ. มา จิตฺตสฺส วสํ คมีติ ทีฆรตฺตํ ๔- รูปาทิอารมฺมณวเสน วฑฺฒิตสฺส กูฏจิตฺตสฺส วสํ มา คจฺฉิ.

ยสฺมา จิตฺตํ นาเมตํ มายูปมํ, เยน ปน ๕- วญฺจิตา อนฺธปุถุชฺชนา เต ๖- มารวสานุคา สํสารํ นาติวตฺตนฺติ. เตน วุตฺตํ "จิตฺเตน วญฺจิตา"ติอาทิ.

@ทิสฺสนฺติ ๔ สี.,อิ. ทีฆรสฺส ๕ ฉ.ม. ปน-สทฺโท น ทิสฺสติ ๖ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๖,๒๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. คุตตาเถรีคาถา”