"ปาสาทิกาสี"ติ คาถา โพธิตฺเถริยา ๑- ปุจฺฉาวเสน วุตฺตา. "เอวมนุยุญฺชิยมานา"ติ คาถา สงฺคีติกาเรเหว วุตฺตา. "อุชฺเชนิยา"ติอาทิกา หิ สพฺพาปิ อิสิทาสิยาว วุตฺตา. ตตฺถ ปาสาทิกาสีติ รูปสมฺปตฺติยา ปสฺสนฺตานํ ปสาทาวหา อสิ. วโยปิ เต อปริหีโนติ ตุยฺหํ วโยปิ น ปริหีโน, ปฐมวเย ฐิตาสีติ อตฺโถ. กึ ทิสฺวาน พฺยาลิกนฺติ กีทิสํ พฺยาลิกํ โทสํ ฆราวาเส อาทีนวํ ทิสฺวา. อถาสิ เนกฺขมฺมมนุยุตฺตาติ อถาติ นิปาตมตฺตํ, เนกฺขมฺมํ ปพฺพชฺชํ อนุยุตฺตา อสิ.

อนุยุญฺชิยมานาติ ปุจฺฉิยมานา, สา อิสิทาสีติ โยชนา. รหิเตติ สุญฺญฏฺฐาเน. สุณ โพธิ ยถามฺหิ ปพฺพชิตาติ โพธิตฺเถริ อหํ ยถา ปพฺพชิตา อมฺหิ, ตํ ตํ ปุราณํ สุณ สุณาหิ.

อุชฺเชนิยา ปุรวเรติ อุชฺเชนีนามเก อวนฺติรฏฺเฐ อุตฺตมนคเร. ปิยาติ เอกธีตุภาเวน ปิยายิตพฺพา. มนาปาติ สีลาจารคุเณน มนวฑฺฒนกา. ทยิตาติ อนุกมฺปิตพฺพา.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๖,๖๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “อิสิทาสีเถรีคาถา”