ตนฺติ ตํ ชินทตฺตตฺเถรึ. อุฏฺฐายาสนํ ตสฺสา ปญฺญาปยินฺติ อุฏฺฐหิตฺวา อาสนํ ตสฺสา เถริยา ปญฺญาเปสึ.

อิเธวาติ อิมสฺมึ เอว เคเห ฐิตา. ปุตฺตกาติ สามญฺญโวหาเรน ธีตรํ อนุกมฺเปนฺโต อาลปติ. จราหิ ตฺวํ ธมฺมนฺติ ตฺวํ ปพฺพชิตฺวา จริตพฺพํ พฺรหฺม- จริยาทิธมฺมํ จร. ทฺวิชาตีติ พฺราหฺมณชาตี.

นิชฺชเรสฺสามีติ ชีราเปสฺสามิ วินาเสสฺสามิ.

โพธินฺติ สจฺจาภิสมฺโพธึ, มคฺคญาณนฺติ อตฺโถ. อคฺคธมฺมนฺติ ผลธมฺมํ, อรหตฺตํ. ยํ สจฺฉิกรี ทฺวิปทเสฏฺโฐติ ยํ มคฺคผลนิพฺพานสญฺญิตํ โลกุตฺตรธมฺมํ ทฺวิปทานํ เสฏฺโฐ สมฺมาสมฺพุทฺโธ สจฺฉิ อกาสิ, ตํ ลภสฺสูติ โยชนา.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๖,๖๓๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “อิสิทาสีเถรีคาถา”