119. 9. Kūṭavinicchayikapetavatthuvaṇṇanā

mālī kiriṭī kāyūrīti idaṃ satthari veḷuvane viharante kūṭavinicchayikapetaṃ ārabbha vuttaṃ.

Tadā bimbisāro rājā māsassa chasu divasesu uposathaṃ upavasati, taṃ anuvattantā bahū manussā uposathaṃ upavasanti. Rājā attano santikaṃ āgatāgate manusse pucchati "kiṃ tumhehi uposatho upavuttho, udāhu na upavuttho"ti. Tatreko adhikaraṇe niyuttakapuriso pisuṇavāco nekatiko lañjagāhako "na upavutthomhī"ti vattuṃ asahanto "upavutthomhi devā"ti āha. Atha naṃ rājasamīpato nikkhantaṃ sahāyo āha "kiṃ samma ajja tayā upavuttho"ti. Bhayenāhaṃ samma rañño sammukhā evaṃ avocaṃ, nāhaṃ uposathikoti.