Bhagavā "tenahi pabbajā"ti āha. So "vijjāya parikammaṃ pabbajjā"ti maññamāno pabbaji. Tassa bhagavā dhammaṃ kathetvā caritānukūlaṃ kammaṭṭhānaṃ adāsi. So upanissayasampannatāya na cirasseva vipassanaṃ vaḍḍhetvā arahattaṃ pāpuṇi. Yā pana purimajātiyaṃ tassovāde ṭhatvā sagge nibbattā devatā, taṃ kataññutaṃ nissāya sañjātabahumānā sāyaṃ pātaṃ theraṃ payirupāsitvā gacchanti. Tasmā thero devatānaṃ piyamanāpatāya aggattaṃ patto. Tena vuttaṃ apadāne:-

"nibbute lokanāthamhi sumedhe aggapuggale

pasannacitto sumano thūpapūjaṃ akāsahaṃ.

Ye ca khīṇāsavā tattha chaḷabhiññā mahiddhikā

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๒,๑๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา”