yonisosaṃvidhānena sukhaṃ pappoti paṇḍito.

[294] Tassatthā paripūrenti sukkapakkheva candimā

yaso kittiñca pappoti mittehi na virujjhatī"ti imā gāthā bhaṇanto aññaṃ byākāsi.

Tattha yo dandhakāle taratīti kismiñci kattabbavatthusmiṃ "kappati nu kho, na nu kho kappatī"ti vinayakukkucce uppanne yāva viyattaṃ vinayadharaṃ pucchitvā taṃ kukkuccaṃ na vinodeti, tāva dandhakāle tassa kiccassa dandhāyitabbasamaye tarati madditvā vītikkamaṃ karoti. Taraṇīye ca dandhayeti gahaṭṭhassa tāva saraṇagamanasīla- samādānādike, pabbajitassa vattapaṭivattakaraṇādike samathavipassanānuyoge ca taritabbe sampatte sīghaṃ taṃ kiccaṃ ananuyuñjitvā "āgamanamāse pakkhe vā karissāmī"ti dandhāyeyya, taṃ kiccaṃ akarontova kālaṃ vītināmeyya. Ayonisosaṃvidhānenāti evaṃ dandhāyitabbe taranto taritabbe ca dandhāyanto anupāyasaṃvidhānena upāyasaṃvidhānā- bhāvena bālo mandabuddhiko puggalo sampati āyatiṃ ca dukkhaṃ anatthaṃ pāpuṇāti.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๓,๘๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. สัมภูตเถรคาถา”