Tadāhanti yadā kilesābhibhavena samaṇadhammaṃ kātuṃ asamatthatāya jīvite nibbindanto tadā. Khuranti nisitakhuraṃ khurasadisaṃ vā satthakaṃ. Mañcakamhi upāvisinti paresaṃ nivāraṇabhayena ovarakaṃ pavisitvā mañcake nisīdiṃ. Parinītoti upanīto, gale ṭhapitoti adhippāyo. Dhamaninti "kaṇṭhe dhamaniṃ, kaṇṭhadhamaniṃ galavalayan"tipi vadanti. Chettunti chindituṃ.

Tato me manasīkāro, yoniso udapajjathāti "yadāhaṃ marissāmī"ti kaṇṭhe dhamaniṃ chindituṃ khuraṃ upanesiṃ, tato paraṃ "arogaṃ nu kho me sīlan"ti paccavekkhantassa

@nibbinno ahaṃ 4 Sī.,i. nahāpitakhuraṃ, Ma. sitakhuraṃ 5 Ma. yatohaṃ Akkhaṇḍaṃ acchiddaṃ suparisuddhaṃ sīlaṃ disvā pīti uppajji, pītimanassa kāyo passamabhi, passaddhakāyassa nirāmisaṃ sukhaṃ anubhavantassa cittassa samāhitatāya vipassanā- vasena yoniso manasikāro uppajji. Athavā tatoti kaṇṭhe khurassa upanayanato pacchā vaṇe jāte uppannaṃ vedanaṃ vikkhambhento vipassanāya vasena yonisomanasikāro uppajji, idāni tato paraṃ maggaphalapaccavekkhaṇañāṇaṃ uppannabhāvaṃ dassetuṃ "ādīnavo pāturahū"tiādi vuttaṃ. Taṃ heṭṭhā vuttatthameva.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๑๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. สัปปทาสเถรคาถา”